Het lijkt me dat Gaston ongelukkig is over 'Christmas in Paris', de film die door de makers en de distributeur gehypet wordt met de ronduit gruwelijke slogan 'De laatste film van een levende legende'. De startcijfers gisteren waren alvast weinig bemoedigend.
Gaston kon het niet vinden met de regisseur omdat die hem de dingen anders wilde laten doen dan hij ze zelf aanvoelde. Ik heb de eer gehad om tweemaal met Gaston te werken - een keer als regisseur en een keer als producent - maar heb toen nooit de behoefte gevoeld om hem uit te leggen hoe hij grappig, ontroerend, boos of verdrietig moest spelen. Dat wist en weet Gaston immers zoveel keren beter dan wij, alle Vlaamse regisseurs en producenten, samen.
Je loopt toch ook niet bij Peter Goossens de keuken binnen om hem te vertellen hoe hij best de rivierkreeftjes bereidt ?
Gaston regisseer je enkel technisch. Je zegt hem tot waar 'ie mag lopen, waar en wanneer hij zich moet omdraaien. De rest kan hij zelf. Ik ken trouwens weinig acteurs die zo streng voor zichzelf zijn als hij.
Ik zag Gaston enkele dagen geleden op televisie en hij leek me niet blij. Hij mag dan een geweldig acteur zijn, wat hij voelt kan hij niet verstoppen. Nog steeds niet.
Want Gaston is écht. Altijd en overal.
Ik ga zeker kijken naar die Christmas, maar wel met een bang hart.
Ik wens je prettige feestdagen, Gaston.
En maak alsjeblieft snel een andere film.
0 reacties
reageer ookReageer ook