© Reporters.be
Toch ben ik blij morgen naar de Middellandse Zee te reizen, er even uit. Zon is altijd meegenomen, maar vooral eens van decor wisselen en op krachten komen. Geen koninklijk verkenner meer op het scherm, laat staan een formateur. Niet meer gefrustreerd door de parochiebladstijl van het TV-journaal waar je nauwelijks iets van over de grenzen krijgt, een paar dagen geen telefoon en geen ergernis meer over het politieke geklungel of over de aftandse mopjes van de overal aanwezige Rik Torfs.
Ik wed er nochtans op dat ik even graag terugkeer naar het land pateekes en friet. Het land in handen van enkel zeventigers als Albert, Van Ypersele, Martens en wellicht Dehaene. Het land dat meer op een rusthuis dan op een jeugdhuis lijkt, zoals die laatste beweert. Maar ook een land met een stad die dat alles overstijgt en waar je niet enkel de toekomst ruikt, maar er ook een duwtje kunt aan geven. Ik proef vanavond toch nog van die notenwijn die de Kosovaren me vandaag gaven. Mijn achtenzestigste Kerst was een lucky day, het stemt optimistisch.
0 reacties
reageer ookReageer ook