© Gie Knaeps
Venijnig concept eigenlijk. Ze zetten een boel haantjes en kippen samen en laten ze geloven dat ze écht veel weten. Qua door de mand vallen wordt dit vast alweer een hoogtepunt.
Een jaar of tien geleden heb ik ooit tegen een journalist van de krant gezegd: 'ik ga graag op mijn bek.' Intussen verdenken mensen me er van dat ik die olympische discipline heb uitgevonden. Ik ben meermaals op een bek gegaan. Graag. Ik heb er telkens enorm veel uit geleerd. Soms ook niet; toegegeven. Dan blijk ik weer gewoon koppig te zijn. Doet ook deugd. Bert Anciaux heeft er zijn levenswerk van gemaakt.
Maar goed: die Slimmerikenkwis dus. Met een universitair die scheve moppen vanuit een hoge stoel wegslingert en een cola-verslaafde topregisseur als presentator. Kan het menselijker? Ik heb me ter voorbereiding een veel te dikke kinderencyclopedie gekocht. Verder dan de inhoudstafel en een blik op de pyramides, ben ik eerlijk gezegd niet geraakt. Dus dat wordt lachen. Voor het publiek, de prof en de regisseur. Morgen nemen ze me op. In een studio. Over een paar jaar schrijf ik waarschijnlijk die voorlaatste zin opnieuw. Maar dan gecombineerd met witte jassen.
Wilt u nog weten dat ik vanavond frietjes gegeten heb? Met een mammoet. De curryworst, niet het beest.
0 reacties
reageer ookReageer ook