Daan logt: zondag 03-05-2009

En dan het huis in een buitenwijk waarvan ge vergeten waart dat ge het moest opknappen om in te wonen, maar dat steeds groter wordt, ook 'n klassieker.

Wakker om 11, blij m'n zoon terug op te pikken, weer een vrolijke kop gegroeid op 'n week tijd. Kippenbillen in een tuin van familie buiten Waterloo, kamp gebouwd, dan cruisend door het zonienwoud 'Exes' op de radio, accoustisch, waar ik deze week en deze log mee begonnen was maandagochtend. Ijskreem aan de vijver van het Terkamerenbos, bloempjes plukken. M'n vriendin merkte op dat alle wandelaars Franstaligen waren, en alle joggers Nederlandstalig. Ah Brussel.

Vanavond een inbreker van de binnenkoer moeten jagen, nooit fijn. 'C'est ou les toilettes du restaurant?' vroeg hij me als excuus als ik op hem uit kwam terwijl hij bij de buren binnengluurde. Had zelf wel iets beters kunnen bedenken als ik op de koer van 'n privéwoning aan het rondsluipen ben. Gsm bovenhalen dus, en zeggen dat ge de gast z'n foto neemt. Liep meteen als een bliksem naar de poort toe.

Vroeg naar bed, morgen om 7u op, back to school. Clint, de wilde vos die 's avonds uit het zonienwoud langs de treinsporen tot in de stad afdaalt, gaat me wakker houden. De frigo hier is leeg, kan 'm vandaag niks toesmijten, en ook hij heeft last van lenteverlangens. Ik hoor 'm wat huizen verder huilen op de rails, vreemd geluid, een vos zingt helemaal anders dan 'n hond. En 's nachts is die spoorweg totaal stil, geen stadsgeluiden, ik hoor m'n overbuur 200 meter verder z'n nagels knippen. Ik kruip onder de lakens met als achtergrondgeluid de schuddende knikkers in de bijna lege spuitbussen van de spoorgraffitti-gasten. Waarschijnlijk de gast die z'n recente levensgrote 'Idiot' op de muur aan de overkant komt afwerken.

Alles voor de kunst. x daan