Rik Torfs logt: donderdag 14-05-2009

Ik heb er een goed gevoel bij. Eigenlijk kijk ik echt naar het programma uit. Sérieux met nu en dan wat verdwaalde ironie: daar hoop en reken ik op. Te veel grapjasserij vind ik minder prettig in deze tijden. Vraag me niet waarom. Overigens smaakt de koffie goed en is er een heerlijk klein croissantje. Het suggereert enig raffinement van de geest. Na drie uur vergaderen kan ik, rond één uur dus, terug naar Leuven vertrekken. Ik kom nog maar aan of er hangt een pastoor aan de lijn met een interessante kerkrechtelijke vraag. Gelukkig kan ik hem onmiddellijk helpen. Op zo'n momenten besef ik weer hoeveel ik van mijn vak hou. Word kerkjurist! Dan dwarrelt Norbert Thomas binnen, een Indische oud-student die volgend jaar in zijn vaderland hoogleraar wordt. Hij komt de vrucht van zijn sabbatical in Leuven tonen. Een mooie vergelijkende studie over de huwelijksconsensus. Ik kan het boek maar even inkijken: er moet nog een vergadering met een tiental studenten worden voorbereid. Sinds enkele jaren bieden wij enkele keren per jaar van donderdag tot zondag een geconcentreerd lessenpakket aan. Onder meer Aidan Prescott uit Liverpool formuleert nuttige suggesties. De tien studenten komen uit vier continenten. Een Australiër is er dit jaar niet bij. Na de vergadering probeer ik enkele e-mails te beantwoorden. Ik ben er deze week nauwelijks toe gekomen.

Om half zeven verlaat ik Leuven. Bliksemschichten en wateroverlast alom. Dat ziet er niet goed uit, want ik word om half negen in het Biznis Hotel in Lokeren verwacht voor een lezing met als titel 'Levenseinde'. Door het noodweer haal ik het net niet, miserie in Sterrebeek en op de ring, maar ik kom gelukkig niet meer dan tien minuutjes te laat. Het publiek bestaat uit huisartsen uit de regio. Slimme en mondige mensen die voor leuk weerwerk zorgen. Ik geniet ervan. Daarna: een diner. Komt niet ongelegen, het croissantje van vanochtend is al een beetje vergeten.

Tja, en nu is het twee uur of zo. Al moet ik bekennen dat ik nog een half uurtje in het boek van Baillon heb gelezen. Het was al bij al een rustige dag. Wees gerust, ik ben echt geen uitslover. Werkuren zijn bedrieglijk. Het tempo lag vandaag niet overdreven hoog. Al kijk ik op het einde van de week wel vaker uit naar een vrije avond. Die komt er zeker aan, maar morgen niet.