Joke Schauvliege (CD&V) logt: maandag 08-06-2009

Het geluk dat je dan van de gezichten van mensen, militanten, plakkers, klevers, vouwers mag aflezen, doet geweldig deugd. Want als lijsttrekker voer je wel de ploeg kandidaten aan maar je wint samen of je verliest samen. In beide gevallen komt het er op aan snel terug met de voeten op de grond te vallen.

Neem het gerust van mij aan, het was de afgelopen weken knokken. Zeker tegenover collega-kandidaten van andere partijen die makkelijk de weg naar de nationale televisiestudio's vonden. Wij moesten het hebben van ons terreinwerk. En daar ligt ook onze kracht. Maar het is ook een beloning voor het jarenlange werk als parlementslid. Dat je heel de provincie afrijdt, ook in de donkerste dagen, om in lokale afdelingen je werk in het Vlaams Parlement te gaan toelichten, wordt niet bekroond door sterren of rapporten in kranten.

De afgelopen jaren boksten we bijvoorbeeld een nieuw decreet Ruimtelijke Ordening in elkaar. Aan het einde van de rit mag de bevoegde minister ermee uitpakken. Aan dat persmoment gaan maanden van gesprekken vooraf waarop je probeert de standpunten van je partij in te brengen. Het spreekt voor zich dat je voor die onderhandelingen eerst het dossier tot in de kleinste details onder de knie moet hebben. Dát werk als parlementslid is niet gekend, maar je moet er de boer mee op. Van afdeling naar afdeling gaan uitleggen, toetsen, luisteren, bijsturen... Intensief veldwerk maar dat blijkt uiteindelijk geen windeieren te leggen.

De ontlading gisteren deed deugd. Maar de adrenaline stuwt je voort want uiteindelijk moet meteen een nieuwe bladzijde worden opengeslagen. Nu volgt immers het werk om een solide Vlaamse coalitie op de been te brengen. Want er wachten Vlaanderen nog moeilijke tijden.