Steak Number Eight in Seattle (deel 2: tussenstop)

9/1/2010, middag, Chicago

Hé, we blijken met alle T-shirts probleemloos voorbij de eindeloze controles te raken. Alleen de instrumenten wekken wat argwaan van de Amerikaanse security: 'These guitars: what's that all about, boys?' wil er eentje weten van Brent. Ja, waarvoor zou een mens nu gitaren nodig hebben? Om Amerika te veroveren met Steak Number Eight, makker!

Het vooruitzicht in Seattle te gaan optreden en mixen is geweldig, maar de trip er naartoe blijkt echt wel pokkelang, en er valt onwaarschijnlijk veel tijd te doden op luchthavens. Dat leidt tot vragen als: 'Wat zou je droomberoep zijn als het in de muziek niet zou lukken?' Brent: 'Cafébaas.' Joris: 'Slager.' Mario: 'Pooier.' Jesse: 'Camionchauffeur.' Brent: 'Maar je moet er niet van uitgaan dat het in de muziek niet lukt: muziek of niks, dat is de mentaliteit.' En wie écht niet weet van welk hout pijlen maken, kan natuurlijk altijd nog bij Humo beginnen.

De landing in Seattle verloop probleemloos, er blijken helaas nog geen horden vrouwelijke fans op de luchthaven ons te staan opwachten, maar toch is de eerste indruk van de stad unaniem: cool!

De hele ploeg gaat voor het slapengaan nog snel een hapje eten, maar dat blijkt de eerste bummer, toch voor de minderjarige bandleden: zelfs om één glaasje wijn bij een pizza te mogen drinken moet je hier minstens 21 zijn en een ID voorleggen. Welkom in the land of the free, deel 2.

Blijf vooral deze blog volgen om te zien of het hier lukt in een nightshop toch nog aan de nodige drank- en rookwaren te raken!