Op de set van 'The Loft': dinsdag 14 juni 2011

De trouwsequentie staat erop. Twee dagen hebben we erover gedaan. De tweede al even heet als de eerste, maar gelukkig hebben we geen last gehad van de aangekondigde thunderstorms.
Dat fenomeen doet zich hier nogal vaak voor als het zo heet wordt. Dan trekt de lucht plots dicht, de eerste druppels - DRUPPELS! - beginnen te vallen (van die dikke, vettige, miniplasjes eigenlijk). En dan de zondvloed.  Geen ontkomen meer aan. Donderslag op bliksemschicht. Zo ook zondag.

Zondag? Wel, zondag heb ik  mijn eerste zomerfestival meegemaakt. Het Louisiana Cajun Zydeco Festival. Twee dagen, drie podia. Met ronkende namen als Joe Hall & The Louisiana Cane Cutters. Of Step Rideau & The Zydeco Outlaws, The Magnolia Sisters. And top of the bill: Beausoleil. Wie denkt op Werchter, Pukkelpop of Sfinks al het één en ander gezien te hebben, is hier nog niet gepasseerd. Een bont allegaartje van dames met excentrieke hoeden, overjaarse hippies, mannen en vrouwen in shorts en witte sokken, piraten en voodoo queens... Jong en oud. En dansen maar. Iedereen met iedereen. Changez! 't Is moeilijk om met die swingende gitaren, accordeons en washboards te blijven stilstaan. En dat ondanks, ook toen weer, de hitte. De sfeer zat er goed in.  Als laatste kwam dus Grammy-winnaar Beausoleil. Duidelijk de groep waar iedereen zat op te wachten. De plooistoeltjes waren weer uitgezet. Koppels reeds gevormd. De set begon. Eén liedje. Een tweede. En toen... DRUPPELS, donderslag en bliksemschicht. Beausoleil kon er met zijn Grammy niet tegenop. Heeft z'n zon samen met z'n fiddle ingepakt en is afgedropen...