Thomas tourt met dEUS door Centraal-Europa: dag 6

, door (tw)

kids

Dag 6: Cancellara in Bratislava

'Een terugkeer in mineur', 'teleurstellende match': alvast één kwaliteitskrant was niet onder indruk van de passage van dEUS in de Lotto Arena, bijna drie maanden geleden. 't is in Belgenland steeds meer bon ton om het groepje van Barman aan de kant te schuiven, meestal gepaard gaand met misplaatste heimwee naar de tijd van 'Worst Case Scenario' en 'In a Bar Under the Sea'. Maar nadat ik de band keer op keer heb zien héérsen in Centraal-Europa, weet ik het wel: dit is het allerbeste dEUS dat er ooit is geweest (sorry Stef Kamil, Rudy en Craig!). Het enige dat je hun kwalijk kunt nemen, is dat ze bij ons té groot zijn en je ze alleen nog in van die waanzinnige kutzalen aan het werk kunt zien.

Nee, je móét Antwerp's Finest gewoon in Ljubljana, Boedapest of Bratislava - waar wij gisteren met hen speelden - gaan bekijken. Oké, dEUS is hier God niet, maar ze spelen wél in de allerbeste clubs van de streek (in de kleinste zaal van de tour kan driehonderd man binnen, in de grootste duizend). En die doorstaan perfect de vergelijking met onze AB's en Trix'en - op dát vlak geen Oostblokclichés.

De ritmesectie van dEUS 6.0 is met Stephane Misseghers en Alan Gevaert beslist de allerstrakste die ik dit jaar heb mogen ondergaan (dubbelsorry, Mario en Lange Polle!), Klaas Janszoons bespeelt nog steeds geen enkel instrument zoals het eigenlijk zou moeten, Mauro haalt uit zijn Telecaster telkens weer al het venijn dat Leo Fender er ooit in stopte, en Tom Barman houdt als een vinnige generaal de teugels van zijn leger strak én ontpopt zich op het podium - in de woorden van zijn zus, die met vriendinnen kwam kijken in Boedapest - 'als een echte volksmenner'.

Het 'klinkt het niet, dan botst het'-geluid van hun jonge jaren is zoals voor zovelen ook mijn eerste muzikale liefde. En ik ben geen onvoorwaardelijke fan van 'Keep You Cose', de plaat. De arrangementen (die trompetten in 'Keep You Close', de song) zijn me te afgelikt, te bombastisch. Maar je moet geen Charlie Poel zijn om te horen dat de nieuwe nummers wél on-weer-staan-baar catchy zijn: 'Constant Now' en 'First Blast' staan overeind als twee communistische woonkazernes. De grooves van 'Slow' en 'The Architect' (uit 'Vantage Point') zetten zelfs mijn terminaal vastgeroeste heupen in beweging, en als deze bezetting uithaalt, kunnen ze gewoon nóg drie versnellingen hoger schakelen dan alle andere bands (de outro's van 'Instant Street' en 'Theme from Turnpike': woooow!). Zou Barman zijn maats het motortje van Cancellara hebben laten inslikken voor deze tour?

Heimwee naar tijden van met tape bij elkaar gehouden krakerige microfoontjes? Nauwelijks: dit is het dEUS dat Tom Barman al altijd heeft verdiend.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven