Catherine De Bolle volgt Fernand Koekelberg op

De commissaris-generaal van de federale politie heeft niet veel inrijtijd gekregen. Ze kreeg de ene dramatische gebeurtenis na de andere op haar bord: het fatale ongeval met een Belgische schoolbus in Sierre, met 28 doden, de brandstichting in een moskee in Anderlecht, waarbij de imam omkwam, de aanslag op een politie-escorte voor het paleis van Laken, waarbij acht agenten gewond raakten, en het overlijden van een agent toen een auto door een wegversperring in Luxemburg reed.

HUMO Het was meteen alle hens aan dek?

'Ik ben niet van plan Humo uit de rekken te halen'

Catherine De Bolle «Als politievrouw ben je uiteraard op veel voorbereid, maar niet op zo'n cascade van gebeurtenissen. Het waren hectische eerste weken.

»De impact van dergelijke incidenten op het politiekorps is ook enorm. Het confronteert ons met het feit dat politiewerk niet zonder gevaar is. Maar goed, wat onze politiemensen overkwam, is uiteraard niet te vergelijken met wat de slachtoffers en nabestaanden van het busongeluk hebben doorgemaakt.»

HUMO Wat was de grootste aanpassing voor u, als baas van een korps met twaalfduizend man?

De Bolle «Mijn bioritme! Ik moet veel vroeger opstaan en ik kom ’s avonds veel later thuis. Als korpschef in Ninove was de werkdag doorgaans iets korter. En uiteraard was het ook wennen aan de media.»

HUMO Welke vraag bent u inmiddels beu gehoord?

De Bolle «'Hoe gaat u uw job met uw gezin combineren?' Alsof ik nu minder goed voor mijn kinderen zal zorgen! Het zal meer organisatie vragen, maar we redden ons wel. Ik begrijp wel dat journalisten dat vragen - ik doorbreek nu eenmaal het zogenaamde glazen plafond.»

HUMO Werkt u altijd in uniform, of is dat voor de Humo-fotograaf?

De Bolle «Ik zou in burgerkleding kunnen werken, maar ik draag mijn uniform omdat ik dat belangrijk vind. Een politieman of -vrouw moet dat doen: zo weet iedereen meteen wie je bent.»

HUMO Vindt u het ook mooi?

De Bolle «Niet echt. Het is tien jaar oud, maar een nieuw model zit er voorlopig niet in. We hebben wel andere prioriteiten in deze financieel moeilijke tijden.»