Die over wilde dieren, dementie en autisme waren de voorbije weken al te zien op Canvas, ‘Twilight of the Porn Stars’ beleeft nu vrijdag op diezelfde zender zijn televisiepremière.
'Leven is: de duisternis omarmen'
Een wereldprimeur die we te danken hebben aan een onoplettende programmator bij de BBC: hij had de docu op een te vroeg uitzenduur gezet, nét na de natuurdocumentairereeks ‘Springwatch’, en ze vervolgens weer moeten intrekken.
Commentaar van Theroux: ‘Ik begrijp de redenering wel: oudere kijkers die zonet van de blue tits (‘tit’ betekent ‘tiet’ én ‘mees’, red.) hadden genoten, zouden misschien minder blij geweest zijn.’
In ‘Twilight’ gaat Theroux, veertien jaar nadat hij er voor het eerst de temperatuur ging meten, weer op onderzoek in de San Fernando Valley, het mekka van de porno-industrie. ’t Gaat slecht: de financiële crisis heeft voor een overaanbod aan acteurs en actrices gezorgd, en dat in een bedrijfstak die serieus onder druk staat door de jarenlange bukkake (even googelen als u ‘m niet hebt, al wacht u het best tot u veilig thuis zit en de kinderen in bed liggen) van gratis internetporno.
Theroux is een geboren verteller: we verdenken ‘m ervan de Blarney Stone in Ierland te hebben binnengedaan, de rots die - zo wil de legende - aan al wie haar kust de gave van het woord geeft. Maar zou hij zichzelf ook als een geboren televisiemaker zien?
Louis Theroux «Helemaal niet. Ik denk dat mijn vader graag had gezien dat ik iets creatiefs zou gaan doen - schrijven zou hij vast geen slechte optie hebben gevonden. Maar in tegenstelling tot hem ben ik géén geboren schrijver: zet mijn vader aan een tafel met een blad papier en een tikmachine en de woorden gulpen eruit; ik moet daar, en dan druk ik me nog zacht uit, wat meer moeite voor doen.
»Maar ik wilde wél proberen om voor televisie te schrijven: dat leek me een interessant compromis. Iederéén houdt van dat medium. Mensen voelen zich dikwijls verplicht om meer literatuur te consumeren - hoe vaak hoor je niet: ‘Ik zou echt eens wat meer moeten lezen.’
»Maar je hoort niemand zeggen: ‘Man, ik moet dringend wat vaker televisie kijken.’ Ik ben dus scenario’s voor sitcoms beginnen te schrijven, tot vrienden me vertelden dat Michael Moore een Britse correspondent nodig had voor zijn programma ‘TV Nation’. Ik kreeg de job, en sindsdien ga ik door het leven als televisiemaker.»
0 reacties
reageer ookReageer ook