Het Gat van de Wereld: Zelfbevrediging

humo-archief Maandag 18 september 2006 - 12u00

Het openhartige interview met de enthousiaste onanist Ivo B. (Humo's Strikvraagbestendige Studentengids, p. 64-65) is niet onopgemerkt gebleven. Terwijl de concurrerende pers druk op zoek is naar de identiteit van onze anonieme getuige, kunt u het volledige artikel hier nog eens nalezen. En gezellig meeraden, natuurlijk.

13443_ivo_b_artikelbeeld.jpg

Ruim tachtig procent van de mannen en iets meer dan de helft van de vrouwen slaat regelmatig de hand aan zichzelf, en toch blijft masturbatie nog steeds een levensgroot taboe. Iemand vinden die openhartig over het onderwerp wilde getuigen was dan ook verre van simpel, maar na veel zoekwerk kwam de redactie van Het Gat van de Wereld uit bij Ivo B. (47), oud-student van de KUL en het LUC, en naar eigen zeggen een fervent rukker. 'Ik ben een enthousiast aanhanger van de cultus van Onan,' steekt hij enigszins cryptisch van wal. 'Als ik er nu op terugkijk, is mijn studententijd eigenlijk één lange rukbeurt geweest.'

"Welkom bij De Club van Onan"

'Ik ben een enthousiast aanhanger van de cultus van Onan,' steekt hij enigszins cryptisch van wal. 'Als ik er nu op terugkijk, is mijn studententijd eigenlijk één lange rukbeurt geweest.'

IVO B. « Voor ik naar de unief ging, was ik op seksueel gebied een absoluut groentje. Ik wist echt helemaal van niks. Achter de meisjes zitten was er niet bij, want ik zat op een streng katholiek jongenscollege en uitgaan deed ik evenmin. Dat interesseerde me ook niet. Ik was thuis veel liever met mijn verzameling sigarenbandjes, mijn modelvliegtuigjes en mijn puzzels bezig. Wist je dat ik ooit eens een puzzel van de Himalaya heb gemaakt die uit meer dan tienduizend stukjes bestond? Bijna twee jaar aan bezig geweest. Probeer die besneeuwde bergtoppen maar eens uit elkaar te houden.»

HGVDW « Kunnen we wel een beetje bij het onderwerp blijven, alstublieft?»

IVO B. « Sorry. Bij ons thuis werd er over seks al helemaal niet gesproken. Ik weet wel dat ik tot mijn achttiende met mijn handen boven de lakens moest slapen. Heel vervelend, vooral ook omdat ik niet wist waarom dat moest. Nu weet ik wel beter (lacht). Bovendien had ik ook nog eens het ongeluk alleen maar zussen te hebben. Aan hen moest ik het dus ook niet vragen.

» In Leuven ben ik dan op een kot terechtgekomen met vijf andere studenten, stuk voor stuk fanatieke rukkers natuurlijk. Het is voor mij allemaal begonnen toen ik één van hen per ongeluk betrapte in de gemeenschappelijke douche. Ik schrok me echt onnozel. Het scheelde niet veel of ik was gillend de straat opgelopen. Toen ik gekalmeerd was, hebben de anderen mij uitgelegd wat L. onder de douche aan het doen was, dat het de leukste bezigheid ter wereld was, en dat ik het zelf ook maar eens moest proberen. Ik moet zeggen: ik was meteen verkocht, en al snel zat ik aan vijf à tien rukbeurten per dag.»

HGVDW « Wisselden jullie onder elkaar ook tips en ervaringen uit?»

IVO B. « Dat was net het leuke: bij ons op kot bestond er zoiets als De Club van Onan, waar ik na een paar maanden solitair rukken, euh, lid van mocht worden. Toen begon het voor mij pas écht: wij organiseerden regelmatig rukwedstrijden - om ter snelst klaarkomen, om ter meest na elkaar klaarkomen, om ter snelst een eierdopje of een uit een lab gepikt petrischaaltje vullen, ja zelfs om ter verst uit het raam schieten en ruk-darts. We experimenteerden ook met allerlei technieken: masturberen met je linkerhand (of de rechterhand voor linkshandigen), met een slapende arm, met twee handen, of met hulpmiddelen als boter, zeep, shampoo, mayonaise, condooms in alle soorten en maten, handschoenen, flessen, fietspompen, weckpotelastieken om je ballen af te binden, en met watten volgepropte schoendozen waar een gat in was gemaakt. Je kan het zo gek niet bedenken of we hebben het wel geprobeerd. Die truc met de kalfslever uit 'Kartonnen dozen' van Tom Lanoye kenden wij natuurlijk ook. Wij deden het echter ook met koteletten, worsten, gehakt, kipfilets, blinde vinken, wienerschnitzels en - mijn favoriet - volledige braadkippen, liefst eentje waar de darmen en ingewanden nog in zaten. Héérlijk! Ik kan je vertellen: als ik er thuis één in de ijskast zie liggen, moet ik me nog altijd inhouden (lacht).

» We hebben ook ooit eens samengelegd om wat spullen bij een postorderbedrijf in Nederland te bestellen. Ik herinner me nog een ding dat de Robosuck heette, een soort pomp die je op je penis moest aanbrengen en die het dan op een zuigen van jewelste zette. Dat ding hebben we letterlijk stukgebruikt. Zelfs toen het alleen nog met lijm en plakband aan elkaar hing, verdween er nog regelmatig iemand mee naar zijn kamer. Het wás ook een fantastisch apparaat. Ik heb er destijds zoveel plezier aan beleefd dat ik er later, toen ik allang was afgestudeerd, zélf één heb besteld. Ik heb hem nu al een jaar of vijftien en hij doet het nog prima.»

HGVDW « Waarover fantaseerde u zoal tijdens het masturberen?»

IVO B. « Tegenwoordig gooien ze het bloot via de televisie en vooral ook via het internet naar je hoofd, maar wij moesten het vooral van onze verbeelding hebben. Ik liet me voornamelijk inspireren door de cinema. Films als 'Tess' of 'Die Ehe der Maria Braun' van Fassbinder waren in die zin twee vliegen in één klap: het stond niet alleen goed om als student naar dat soort films te gaan, links en rechts was er ook een blote tiet in te zien, zodat je weer een tijdje verder kon. Maar de klapper uit die tijd was natuurlijk '10' met Bo Derek. Op die film heb ik toch wel een paar maanden geteerd. Ik heb ook lange tijd alle foto's van Bo Derek die ik in blaadjes tegenkwam, uitgeknipt en in een map bewaard. Ik ben zelfs ooit nog eens buitengegooid bij de kapper, omdat ik de cover van zijn TV Express had gescheurd. Ik kon me niet inhouden, ook al omdat er aan de andere kant van de pagina een Fa-reclame stond (lacht).

» Verder kwam zowat iedereen voor je fantasieën in aanmerking, als ze maar knap, onbereikbaar en in je verbeelding niet al te lastig uit te kleden waren: medestudentes, diensters in cafés, schooljuffen van vroeger, nichten en tantes uit de familie. Bij mij is het nog een tijdje mijn eigen zus geweest, maar daar ben ik bewust mee gestopt. Ik weet nog dat ik dacht: straks zit ik verdikke bij mij eigen moeder.

» Mijn thesis ging onder andere over de 'Gangreen'-cyclus van Jef Geeraerts. Dat hielp uiteraard ook. Ik heb die romans later allemaal opnieuw moeten aanschaffen, want van sommige boeken plakten meer dan de helft van de pagina's aan elkaar.»

HGVDW « Masturbeert u, nu u vrouw en kinderen heeft, nog steeds?»

IVO B. « Tuurlijk. Minder dan in mijn studententijd natuurlijk, maar ik vind het nog altijd leuk, ja. Mijn echtgenote heeft er ook geen problemen mee, zolang ik het maar niet te veel onder haar neus doe. Ook op het werk is het een ideaal middel om de stress of de verveling te verdrijven. Ik heb nogal vaak lange vergaderingen, en dan is het: hand in de broekzak en even discreet sjorren. Ik ben trouwens niet de enige, hoor. Je kweekt op den duur natuurlijk een extra zintuig en ik haal de rukkers er zo uit. Op mijn werk kom ik nogal wat mensen van andere nationaliteiten tegen en ik kan je zeggen: Duitsers, Denen, Grieken en Slovenen... ze doen het echt allemaal.

» Op mijn vroegere werk zaten er ook flink wat. Alain C., Siegfried B. of Ivan D.V., die masturbeerden zo mogelijk nog méér dan ik. Ivan hebben ze ooit zelfs eens met zijn broek nog op de enkels van het toilet gesleurd omdat hij, euh, dringend op moest (lacht).»

HGVDW « Masturbeert u ook weleens in het bijzijn van anderen?»

IVO B. « Natuurlijk. Waarom niet? Ik speel zaalvoetbal en als we na de match onder de douche staan en ik heb er zin in: waarom niet? Aanvankelijk keken mijn ploegmakkers nog raar op, maar nu staan we geregeld met zijn allen te rukken. De keeper zag ik onlangs zelfs al tijdens de match staan sjorren. Kijk, dat vind ik mooi. Je zou mij kunnen zien als een soort masturbatiemissionaris. En daar ben ik trots op ook: 't is gratis, 't is reuzelekker, je hebt er niemand anders voor nodig en het schijnt nog goed te zijn voor hart- en bloedvaten ook. Wat wil je nog meer?

» Door al dat gepraat heb ik er zowaar zin in gekregen. Wat denk je? Zullen we samen even...»

HGVDW « Een zeer vriendelijk aanbod, maar wij hebben dringend een trein te halen! (Spurt ijlings en zonder Ivo B. een hand te geven de kamer uit.)»

(pl)

Wil u ook iemand op de hoogte brengen van dit smakelijke interview? Send to a friend!

Humo 3446 19/09/2006

Verschenen in:

HUMO van dinsdag 19 september

Nr. 3446

Neem een abonnement

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

promobtn ipad

Vorige HUMO's

Cover 3728 14/02/2012Cover 3727 07/02/2012Cover 3726 30/01/2012Cover 3725 24/01/2012Cover 3724 17/01/2012Cover 3723 10/01/2012

Schrijf je in op Humo's wekelijkse nieuwsbrief!

Wil je als eerste op de hoogte zijn
van wat er leeft op Humo.be?
Vul hier je e-mailadres in:

Jouw aanraders