Idool 1997-2007: Koen Wauters spuwt 'Vonken & Vuur'

'Sandra heeft 'm!' is in kringen van Clouseau een gevleugeld woord. Het slaat op een voorval tijdens de zogeheten Clouseaumania aan het eind van de jaren tachtig. Koen Wauters (39) was toen in de Lage Landen het popidool bij uitstek, wat betekende dat hij als vogelvrijverklaarde dag in dag uit op de vlucht was voor fans. Ergens in Nederland maakte hij na een optreden gebruik van een ontsnappingsroute die zijn entourage voor hem had uitgestippeld. Terwijl hij zich van de concertzaal naar een klaarstaande vluchtauto repte, werd hij door een kluitje meisjes onderschept. Nog vóór hij de wanhopige spurt kon aantrekken, had één van die meiden hem al te grazen. Volgens de overlevering was zij een nogal fors type dat de indruk wekte dat zij met gemak telefoongidsen doormidden kon scheuren. Ze nam het popidool in een houdgreep ter waarde van een bankschroef - niets wees erop dat ze hem ooit nog los zou laten. Eén van haar gezellinnen schalde toen ter attentie van nog meer meisjes die uit het niets kwamen opgedoken: 'Sandra heeft 'm!' Vele jaren later kan Koen Wauters erom lachen, zij het mondjesmaat, en met gemengde gevoelens.

Vele jaren later is Clouseau nog steeds een begrip. Hun nieuwe cd heet 'Vonken & Vuur': platina in voorverkoop, één in de Ultratop, business as usual. Went succes?

"'Ik kan me moeilijk géén succes voorstellen'"

KOEN WAUTERS « Eigenlijk kan ik me moeilijk géén succes voorstellen, al hebben we gedurende die twintig jaar natuurlijk ook wel mindere fases doorgemaakt. Onze poging om iets in het Engels te betekenen en internationaal door te breken, was wel geen artistiek dieptepunt, maar ze was in ieder geval geen commercieel succes. We hebben dat Engelse avontuur altijd als een nevenactiviteit gezien. 'Als dit niet lukt, hebben we nog altijd Vlaanderen en Nederland,' dachten we.

» Toen we die Engelse plaat moesten promoten, traden we op een zaterdagavond in een uitverkocht Ahoy op. De volgende dag moesten we optreden op een botenbeurs in Keulen, op uitnodiging van een plaatselijke vrije radio: daar stonden we op een krakkemikkig podiumpje, op zondagmorgen om elf uur, ons Engelse repertoire te spelen. Af en toe bleef een liefhebber van boten even staan. Het contrast met een vol Ahoy was wel héél groot. Toen drong het voor het eerst tot me door dat de mensen je moeten wíllen. Als ze je niet willen, mag je nog zo hard je best doen: het helpt niet.»

HUMO Carrières in de popmuziek worden steeds korter. Twintig jaar lang meetellen is tegenwoordig uitzonderlijk. Er wordt volgens mij ook niet meer naar gestreefd.

WAUTERS « Dat heeft met de business te maken: de meeste platenfirma's wagen zich niet meer aan langetermijninvesteringen. De tijden zijn veranderd. 'Hoe zo?', ons debuut, heeft gigantisch goed verkocht, en de opvolger 'Of zo...' deed het ook goed: meer dan driehonderdduizend stuks, al was het dan zonder enige twijfel de minste plaat die we ooit gemaakt hebben, zeker in technisch opzicht. Het afgelopen decennium verkopen we gemiddeld nog zo'n honderdtwintigduizend exemplaren per cd, wat nog veel is, maar wel meer dan de helft minder dan in de goede tijden.»

HUMO En toch mogen jullie niet klagen: 'Vonken & vuur' haalde in voorverkoop al platina.

WAUTERS « Toen 'Vonken & vuur' meteen op één stond in de Ultratop, dacht ik: 'Zo hoort het.' 't Klinkt gek, maar ik vind dat logisch met zo'n voorverkoop.»

HUMO Is de angst voor een terugval jullie bekend?

WAUTERS « Ik denk niet dat we er immuun voor zijn, maar angst zou ik het niet noemen. Ik kan me voorstellen hoe hard het is om eventjes van succes te mogen proeven, en daarna terug naar af te moeten. Dat is ons bespaard gebleven. We hebben in de loop van die twintig jaar overal kunnen optreden; we werden geapprecieerd, en de mensen die ons eerst níét lustten, lijken min of meer te zijn bijgedraaid: ze gedogen ons (lacht). De vervelende kanttekeningen bij Clouseau, zijn met de jaren vervaagd.

» We hebben al veel eieren kunnen leggen, en de jongste jaren heb ik het gevoel dat er nog betere eieren komen. Het songschrijven lukt Kris steeds beter, en materiaal van andere auteurs en componisten hebben we minder nodig dan vroeger. In principe zouden we alleen maar beter moeten worden. En meer dan vroeger denken we: 'We zijn Clouseau, we hebben altijd al op bijval mogen rekenen, laten we het dus vooral niet verprutsen.'»

(rv)

 

U vindt het volledige interview met Koen Wauters in Humo 3477

'IDOOL 2007'
VTM, vrijdag 27 april, 20.35 u.