Humo sprak met Frank Vandenbroucke

Frank Vandenbroucke (52) heeft nooit zo hard moeten werken als de voorbije tweeënhalf jaar, zegt hij met een tevreden glimlach. Sinds juli 2004 is hij namens de SP.A Vlaams vice-minister-president en minister van Werk, Onderwijs en Vorming. Hem zul je in 'De rode loper' niet door het beeld zien flitsen bij de première van 'Kuifje en de Zonnetempel', of poserend met vrouw en kind in de pulppers betrappen. Het werk slorpt hem zo op dat hij alleen in de media opduikt als het over zijn bevoegdheden gaat. Tot vorige week: toen lanceerde hij een bikkelharde aanval op N-VA-voorzitter Bart De Wever.

"'Als oranje-blauw er komt, is Karel De Gucht de échte premier'"

Het interview heeft plaats op een boogscheut van de Kamer, waar diezelfde middag over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde wordt gestemd. Op de Blackberry van zijn woordvoerder lopen om de haverklap berichtjes binnen. Maingain zegt zus! N-VA zegt zo! Pieter De Crem start de stemming! De Franstaligen verlaten de zaal! Vandenbroucke blijft er koel en kalm bij en dissecteert het, volgens hem, fatale spelletje stratego dat nu al vijf maanden wordt gespeeld.

HUMO U raakt duidelijk niet opgewonden op deze historische dag voor Vlaanderen?

FRANK VANDENBROUCKE « BHV is belangrijk, en het is logisch dat de Vlamingen vandaag in de commissie voor de splitsing stemmen. Maar er is iets fundamentelers waarover ik me opwind.»

HUMO BHV is maar een symbooldossier?

VANDENBROUCKE « Nee, daar ben ik het ook weer niet mee eens. Ik ben als minister bevoegd voor de rand rond Brussel, en ik wéét wat die splitsing betekent voor de mensen die daar wonen. Onderschat dat niet, hoor. Het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is veel te groot om, bijvoorbeeld, een efficiënt veiligheidsbeleid te voeren: daarvoor verschilt de toestand in Brussel te veel van die in de kleine randgemeenten. Je brengt het gerecht niet dichter bij de mensen in zo'n mastodont van een arrondissement. Daarvoor moet je het splitsen, of decentraliseren, of hoe je het ook wil noemen. Nee, de Franstaligen mogen best eens voelen dat BHV níét zomaar een symbooldossier is.»

HUMO De heftige discussie gaat niet zozeer over het gerechtelijk arrondissement maar over het kiesarrondissement.

VANDENBROUCKE « Ja, maar dat mag je evenmin onderschatten. In de rand spelen Franstalige politici perverse tactische spelletjes, gewoon omdat daar een reservoir aan Franstalige stemmen zit. Daar is niemand mee gediend. Het grote discussiepunt is niet dat er Franstalige lijsten in Halle en Vilvoorde opkomen. Dat mag, net zoals ook Engelstalige lijsten zouden mogen. Het cruciale punt zijn die perverse spelletjes. Dát verziekt het samenleven in de rand. En dus moeten we daar een rationele, onderhandelde oplossing voor vinden.»

HUMO Is die rationaliteit niet zoek, nu de Vlamingen in de Kamercommissie eenzijdig over BHV hebben gestemd?

VANDENBROUCKE « Het probleem is dat CD&V, N-VA en Open VLD de moeilijkst denkbare gesprekspartner hebben gekozen: Didier Reynders. Zijn partij, de MR, en haar partner het FDF hebben zulke electorale belangen in de rand dat hij er nauwelijks een akkoord over kán sluiten. Maar goed, BHV kan met een gewone meerderheid gesplitst worden, en die heeft oranje-blauw. Wel, laat ze dat dan maar doen.»

U vindt het volledige interview in Humo 3506