'Zonder Natascha': de helletocht van moeder Kampusch

humo-archief Dinsdag 14 augustus 2007 - 12u00

'Natascha is mager en heel bleek, maar ze is niet gewond of verminkt. We vallen elkaar in de armen. Ik voel dat ze staat te trilen.' Het beklijvende verhaal van Brigitte Sirny-Kampusch die na achtenhalf jaar haar dochter terugvindt. Een exclusieve voorpublicatie.

13505_nataschakampush200.jpg

Wat doe je als je tienjarige dochter op klaarlichte dag verdwijnt? Wat doe je als je jarenlang niks meer van haar hoort en ieder weldenkend mens haar allang heeft opgegeven? Wat doe je als ze plots toch weer opduikt? U en ik staan nu even met onze mond vol tanden, maar Brigitta Sirny-Kampusch heeft het allemaal meegemaakt. Haar dochter Natascha stond vorige zomer in de internationale schijnwerpers: na achtenhalf jaar gevangenschap was ze ontsnapt uit de klauwen van haar ontvoerder. Haar moeder heeft die periode van zich afgeschreven in een aangrijpend boek 'Verzweifelte Jahre. Mein Leben ohne Natascha', vertaald als 'Zonder Natascha' (Uitgeverij Arena, Amsterdam). Humo brengt een exclusieve voorpublicatie.

"'Ik heb Natascha. Misschien stuur ik u wel een vinger van haar.'"

 

Mijn leven in de hel begon om half zes. Maar dat wist ik toen nog niet. De wekker ging, zoals altijd. Ik stond meteen op, zoals elke dag. Ik waste me, deed mijn haar, gaf de katten hun eten, zette koffie. Niets wees erop dat op deze tweede maart 1998 mijn hele leven overhoop zouden worden gehaald. En het leven van mijn dochter. Mijn dochter Natascha.

Die dag was ze niet van school teruggekomen. Ik moest naar de politie.

'Wacht u maar even op de gang.' De toon was bars. De toon van een agent. Onpersoonlijk. Niet betrokken. Niet geïnteresseerd. Maar dat was niet het ergste. Het ergste was het wachten. De onzekerheid, die is het ergste.

'Ik wil graag aangifte doen van een vermissing. Mijn dochter is zoek, ik ...

'Momentje. Momentje, mevrouw...'

'Sirny. Ik heet Sirny.'

'Kunt u zich legitimeren?'

Ik zocht in mijn tas en gaf hem mijn rijbewijs. 'Maar het gaat om mijn dochter. Natascha Kampusch.'

(Foto's © Gamma)

Uit: 'Verzweifelte Jahre. Mein Leben ohne Natascha' van Brigitta Sirny-Kampusch (Verlag Carl Ueberreuter, Wenen), vertaling: 'Zonder Natascha' (Uitgeverij Arena, Amsterdam)

 

U vindt het volledige artikel in Humo 3493

 

'Koppen: Het verhaal van Natascha Kampusch'
Eén, donderdag 23 augustus, 21.20 u.

Humo 3493 14/08/2007

Verschenen in:

HUMO van dinsdag 14 augustus

Nr. 3493

Neem een abonnement

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

abo button
promobtn ipad

Vorige HUMO's

Cover 3742 22/05/2012Cover 3741 15/05/2012Cover 3740 08/05/2012Cover 3739 30/04/2012Cover 3738 24/04/2012Cover 3737 17/04/2012

Schrijf je in op Humo's wekelijkse nieuwsbrief!

Wil je als eerste op de hoogte zijn
van wat er leeft op Humo.be?
Vul hier je e-mailadres in:

Jouw aanraders