Veerle Dobbelaere vs. de geruchten

Veerle Dobbelaere (40) is - hoe zal ik het zeggen? - àlles. Ze is mooi, grappig, ze lacht niet want kan alleen maar schateren, en ze probeert zo ontroerend hard haar complexe wezen te ontrafelen en is zo godsgruwelijk eerlijk dat het bijna pijn doet. Heerlijk gewoon. Het is dat ik een vrouw ben, anders zou ik per omgaande verliefd op haar worden. Wie niet? Maar dààr gaan we het allemaal nog even niét over hebben. Dobbelaere speelt sinds vorige dinsdag in een volledige opgewaardeerde 'Spoed' een sterk op haar lijkende Andrea, die feilloos haar spoeddienst runt, maar van haar privéleven een zooitje maakt.

"'Freya wordt gestraft voor dingen die compleet normaal zijn: een normale vriendschap met mij'"

Veerle Dobbelaere «En de tweede aflevering wordt nog beter. Ik ben erg blij. Het was best een risico, natuurlijk. De eerste reeks van 'Spoed' vond ik echt niet goed - ze zullen het graag horen (lacht).»

Dobbelaere «Ik kies altijd op gevoel: heb ik hier goesting in? Ja? Dan doe ik het. Dat heeft altijd te maken met personen. Met de regisseur van deze 'Spoed', Christian Vervaet, had ik een keer een pilot gedraaid, een soort 'Flikken' maar dan met humor à la 'Green Wing', echt volledig over the top, geweldig. Dus toen hij belde dat hij iets met mij wou doen, had ik er meteen zin in.

»Alles ging ook anders zijn, zei hij, niet alleen de scenario's en het decor, maar ook geen multicameraopnamen meer, waardoor er veel meer tijd is om mooi te belichten. En het wordt in HD gefilmd: dus geen maskers van dikke fond de teint waardoor je jezelf niet meer bent, maar transparante make-up en mensen mét rimpels, sproeten en pigmentvlekken. Dat is al meteen een hele andere wereld, hè. Nu, ik deed het ook omdat - en dat is wel nogal narcistisch - ik deel uitmaakte van de Grote Verandering: 'Spoed' zou ook beter worden omdàt ik erin meespeelde (lacht). Ja, zeg, iedereen is ijdel, ik ook! En ik ben over honderd en een dingen onzeker, maar af en toe denk ik: 'Dìt kan ik.'»

Dobbelaere «Ja. Chris uit 'Recht op recht' en Leontien uit 'Ons Geluk' waren allebei heel sterke vrouwen, die tegelijkertijd ook heel kwetsbaar en onzeker zijn, en Andrea is eigenlijk ook zo. Zij is hoofd van de spoeddienst, ze moet stressbestendig zijn en onder alle omstandigheden rustig blijven. Op haar werk bouwt ze een muur rond zich en zet een masker van sérieux op - dat mag, dat niet, en dat doen we zo, boem, boem, heel cerebraal. Maar daarachter zit een vulkaan van emoties, en af en toe zie je door een barst in haar masker daar wat van naar boven borrelen. Dàt soort rollen speel ik graag, rollen zoals Hellen Mirren in 'Prime Suspect' heeft. Fantastisch vind ik haar daar. Ze speelt zo'n heel rigide vrouw, steengoed in haar job, die elk gevecht aangaat, maar af en toe breekt en dan de remmen loslaat.»

Dobbelaere «Herken ik natuurlijk, ja. In mezelf maar ook om me heen.

»Ik ken veel straffe madammen, maar die hebben ook allemaal een kant die zegt: 'En wil je me alsjeblieft nu even vastpakken?' Andrea heeft een groot vermogen om die spoeddienst te runnen, maar een groot onvermogen om privé alles op een rijtje te krijgen. Ze is alleenstaande moeder, en thuis laat ze steken vallen.

»Ik ben nu ook weer alleen, en ik denk ook steeds: 'Euh, hoe doe je dat ook alweer?' Een carrière én kinderen en al dat schuldgevoel - je ziet ze zo graag, maar toch weet je dat je onmogelijk fulltime moeder kan zijn. Niet alleen vanwege de financiële malaise die er dan zou ontstaan, maar ook omdat het me niet genoeg input en bevrediging zou geven.

»Het moet dus alletwee, maar dan ben je wel voortdurend aan het balanceren op het slappe koord. Je wilt je job per se goed doen, maar dan kom je thuis, je bent kapot, ziet je kinderen en kan alleen maar denken: 'Kunnen jullie je alsjeblieft in stilte bezighouden, want ik moet me voorbereiden op morgen.'

» Tijdens de opnamen van 'Spoed' belde Pebbels me af en toe: 'Euh, mama, hoe zat het nu ook alweer? Vanavond ga ik dus alleen naar daar, en mijn eten staat in de microgolf, en morgenochtend ben je al om zes uur weg en dan eet ik 's avonds brood en overmorgenavond zie ik je dan toch een uurtje?' 'Aaaah!' denk je dan, 'Wat ben ik in godsnaam aan het doen?!' Ik denk dat mijn dochters het wel begrijpen en ik hoop dat ik er genoeg tegenover kan zetten als ik er wel ben. Maar ik kan me best voorstellen dat ze over tien jaar hier aan de deur kloppen en zeggen: 'Ga maar eens zitten, want we moeten praten. Er is vroeger toch wel iets misgegaan.'»

(sdj)

U vindt het volledige interview met Veerle Dobbelaere in Humo 3510

'SPOED'
VTM, dinsdag 18 december, 21.40 u.

Veerle en Freya in de 'Humo vernieuwt'-televisiespot: