De 7 Hoofdzonden volgens Lieve Blancquaert

Lieve Blancquaert «Heel veel mensen gedragen zich alsof de nulmeridiaan door hun gat loopt, vooral als ze geld hebben. Ze denken dat ze alles in de hand hebben, hun eigen leven en dood incluis. Maar als het erop aankomt, heb je helemaal níks in de hand. Ik reis veel, en het valt me op dat mensen die altijd op hun eigen kleine plekje zijn gebleven, onder de kerktoren zeg maar, meer moeite hebben om de dingen in perspectief te zien. Hoogmoed en bekrompenheid gaan vaak hand in hand.

"'Ik ben een man met borsten'"

»Maar als ik érgens niet tegen kan, dan is het machtsmisbruik. Een paar dagen geleden stond ik in Gent te wachten voor het stoplicht. Voor mij stond een bestelwagen. Er stapte een man uit. Hij liep naar de achterkant, deed de deur open en begon op iets te meppen. Ik dacht eerst dat hij op zijn hond sloeg, maar toen ik wat beter keek, zag ik dat hij een vrouw aan het afranselen was. Ik ben onmiddellijk uitgestapt en heb geroepen dat hij moest ophouden. Maar hij gedroeg zich heel agressief en dreigde ermee mij ook een pak rammel te geven. Ik heb de politie gebeld en zijn nummerplaat doorgegeven. Die kerel is doorgereden, en ik weet niet of de politie verder iets heeft ondernomen...

»Ik wil maar zeggen: een man die denkt dat hij zijn vrouw in elkaar mag slaan omdat hij toevallig wat sterker is, dat is voor mij pure hoogmoed. En dat maakt mij woest.»

HUMO Word jij zelf wel eens beschuldigd van arrogantie?

Blancquaert «Af en toe zie ik mensen naar me kijken met een blik van: 'Wie denk jij wel dat je bent? Gewoon omdat je een paar keer met je kop op televisie bent geweest...' Dat snap ik wel: bekende mensen hebben vaak de neiging om naast hun schoenen te gaan lopen. Zelf hoop ik die neiging niet te hebben, maar ik voel wel een zekere verwendheid, door alle aandacht die je toch krijgt. Daarom vind ik het gezond dat mijn omgeving op tijd en stond tegen me zegt: 'Hé Blancquaert: dimmen!'

»Ik heb ooit eens een ijskoude douche gehad, en sindsdien let ik héél goed op hoe ik me in het openbaar gedraag. Ik ging iets eten in een restaurant. Ik had mijn auto geparkeerd voor een garage waarvan ik wist dat ze zelden of nooit gebruikt werd, en bovendien kon ik mijn auto van aan mijn tafeltje goed in het oog houden. Maar ik zat nog geen twee minuten of er kwam een man binnen die mij voor een vol restaurant begon uit te schelden: 'Gij vuile BV! Gij denkt dat ge u alles kunt permitteren!' Kennelijk had hij mij zien parkeren. Ik ging door de grond. Achteraf bleek dat het niet eens zijn garage was waar ik voor stond.

»Op dat moment besefte ik: 'Ik kan dit niet meer doen. Ik kan mij niet meer boertig voor iemands garage parkeren, want ik kom op tv.' Helaas (lacht). Dat vind ik het grootste nadeel van bekendheid: dat je niet meer 100 procent jezelf kan zijn.»

HUMO Hoe belangrijk vind je het wat anderen over je denken?

Blancquaert «Ik wíl dat niet belangrijk vinden. Ik zou er natuurlijk absoluut niet blij mee zijn als heel België zou denken: 'Wat een vervelende trut,' maar niet iedereen hoeft me tof te vinden. Integendeel, dat is juist normaal. Als iedereen je tof en sympathiek vindt, dan ben je een paling, dan heb je geen ruggengraat.

»Als mensen mij niet lusten, ligt dat waarschijnlijk aan mijn grote mond: ik heb over alles een mening. Ik besef zelf dat ik soms wat te opdringerig en te dominant ben. Dat heb ik altijd gehad, als klein meisje al. Iets in mij zegt constant: 'Ik ga niet over mij heen laten lopen.' Mijn moeder liet wél over zich heen lopen, zoals veel vrouwen van haar generatie. Zij is te goed voor deze wereld. Ik heb gezien hoe dat haar kapotmaakte, en sindsdien is mijn houding: dat zal mij nooit overkomen.

»In deze wereld moet je wat noten op je zang hebben om gelukkig te kunnen zijn. Tegen Martha en Boris, mijn kinderen, zeg ik altijd: zet je in voor anderen, maar beschérm jezelf ook, want je hebt ook mensen die je mee naar beneden sleuren. Die moet je onmiddellijk dumpen. Ik ben daar radicaal in. Ik vind het tijdverlies om te blijven omgaan met iemand die je een slecht gevoel geeft. Als mensen je neerhalen, moet je ze wegsturen of zelf van ze weggaan. Dat geldt voor je vrienden, je lief, je collega's, voor iedereen.»