'De parelvissers': Michel Vanhove, Tom Lenaerts en Michiel Devlieger

Dat het niet om te lachen zou zijn, waarschuwde Tom Lenaerts in elk kranteninterview dat verscheen ter aankondiging van zijn dramareeks 'De Parelvissers'. Indeed niet, bleek al meteen in de eerste aflevering: achter de schermen van televisiehits die drijven op kwinkslagen en camaraderie, wordt bij Woestijnvis klaarblijkelijk wat afgesomberd. Over list en bedrog, gefnuikte ambities en CEO's van productiehuizen die met de kas aan de haal gaan, om precies te zijn.

"'Het is toch goed, hé? Serieus, het komt toch goed?'"

In een vergaderbunker diep in de ingewanden van het Woestijnvis-gebouw tref ik Tom Lenaerts, geflankeerd door twee andere steunpilaren van het productiehuis die zijn scenario mee vorm gaven: Michiel Devlieger, in Vlaamse huiskamers bekend als de enigmatische presentator van 'De Mol'. En Michel Vanhove, vooralsnog onbekend in Vlaamse huiskamers. De sfeer is kameraadschappelijk, de kwinkslagen zijn niet van de lucht. De reporter van het televisieblad stelt een openingsvraag.

HUMO In een interviewtje in Humo in 2003 zei je dat 'De Parelvissers' ging over 'de belangrijke onbelangrijke dingen des levens'. Dat klonk toen al vaag, en nu - nadat we de eerste aflevering hebben gezien - nog altijd, eigenlijk.

TOM LENAERTS « Laten we zeggen dat het uiteindelijk toch over de belangrijke belangrijke dingen des levens gaat. Ik denk dat ik dat heb gezegd om iéts te zeggen: wat voor zin heeft het om twee jaar op voorhand van alles te gaan vertellen? Ik heb toen ook gezegd dat het ging over dertigers en vriendschappen van dertigers, wel: dat is nog altijd zo.»

HUMO Heb je altijd al een onweerstaanbare drang gevoeld om een fictiereeks te schrijven?

LENAERTS « Nee, maar als je een tijdje voor de televisie werkt, heb je het gevoel dat je de valkuilen wel begint te kennen. Fictie was één van de dingen die ik nog nooit had gedaan. Je kan dan een filmscenario schrijven, en vier jaar wachten tot je te horen krijgt dat de financiering niet rond raakt. Of je kan een televisiereeks maken vanuit het zeer pragmatische idee: zo is de kans groot dat het ook werkelijk iets wordt.»

Meer in Humo 3417