Het ontroerparcours van Adolf Hitler: de fotospecial

'Als we het niet over zijn politiek konden hebben, zou er dan eigenlijk over Hitler wel iets te zeggen zijn?' zei Ian Kershaw een paar jaar geleden in Humo, en in zijn tweedelige biografie typeert hij zijn onderwerp als een 'onpersoon': 'Hij had geen 'privéleven'.' Dat klinkt al te vreemd. Door Hitlers persoonlijkheid zo radicaal leeg te plukken, maakt Kershaw het wel erg moeilijk om te begrijpen waarom precies díé man kon aanrichten wat hij heeft aangericht (de Joden uitroeien, de wereld voor altijd veranderen).

"Na de 'Plat Préféré'-rel: de Führer privé"

In al die decennia dat we boeken over Hitler schrijven, zo stelt de Amerikaanse historicus en ex-diplomaat Frederic Spotts in 'Hitler and the Power of Aesthetics', hebben we voortdurend hard ons best gedaan om níét te zien hoezeer zijn belangstelling voor kunst zijn leven en carrière bepaald heeft, want dat verband wordt alleen maar als gênant ervaren. Hitlers artistieke interesse was even intens als zijn racisme, stelt Spotts; eroverheen kijken is dus even erg.

U leest het volledige artikel van Mark Schaevers in Humo 3558 van 10/11/2008.

Bekijk de fotospecial en volg Hitler's ontroerparcours.