
In een bovenzaaltje van een café aan de Oude Markt in Leuven tref ik de nieuwslezer en presentator van
'Koppen'. Buiten houdt de zon de schijn van mooi weer in augustus op, en door het open raam waait ons een straatorkesje aan: drie Roma spelen iets melancholisch, dat mij in een onbewaakt moment tot een flashback noopt. Ik zie mijn ouders en mijn dementerende grootmoeder -
kinds worden, heet dat, ook in het vocabulaire van de dorpsarts. We zitten aan de avonddis en kijken naar het televisienieuws. De dienstdoende nieuwslezer is, als mijn flashback me niet bedriegt,
Maurice Dieudonné. Ineens vraagt mijn grootmoeder aan mijn vader waar zijn goede manieren gebleven zijn. 'Moet je die mens niets te eten aanbieden?' voegt ze eraan toe, want in haar ogen was Maurice Dieudonné wel heel erg driedimensionaal die avond. Niemand lacht. Maurice Dieudonné, die overigens een weldoorvoede indruk maakt, nog het minst.
Mijn flashback trekt weg, en ik zie Wim De Vilder zitten, die 37 is. Ooit was hij jonger. Hoe was hij toen? Heeft hij daar nog een idéé van?
"'Als een ziekte niet maatschappelijk relevant is, beginnen we er niet meer aan"
WIM DE VILDER « In mijn jeugd heb ik er nooit van gedroomd op de televisie het nieuws te presenteren, maar toen ik eenmaal met nieuws bezig was - eerst bij de radio - had ik de smaak snel te pakken. De interesse voor alles wat zich buiten mijn leefwereld afspeelt, was er al heel vroeg: als kind hield ik plakboeken bij over gebeurtenissen in verschillende landen: knipsels uit allerlei kranten en weekbladen.» HUMO Je zal dus wel een slim, en wellicht ook een meegaand jongetje geweest zijn.
DE VILDER « Studeren is nooit een probleem geweest, maar of ik nu zo meegaand was, daar ben ik nog niet zo zeker van: ik ben toch enkele keren door leraren de klas uitgestuurd.»
Lees het volledige artikel in Humo 3443.
2 reacties
reageer ookpatje
Donderdag 12 november 2009 - 18u58
niet correct is, in de wet zegt men dat men eerts alles moet uitputten van de dader wat we gedaan hebben nadien hebben we moeten wachten omdat mijn ex in beroep was en er geen eindarrest bij de notaris was om de bedeling van het geld van de dader , heb geschreven naar stefaan de clerc maar geen antw op mijn schrijven, zou het weer geen goede zaak zijn om op jou programma. dank bij voorbaat, verblijf momenteel in het ziekenhuis te eiper en mag niet buiten, hopelijk komt er een gevolg. Seyssens
patje
Donderdag 12 november 2009 - 18u48
elke jaren geleden hebben jullie de zaak van mijn twee vermoorden kinderen seyssens grassiella en silke uit gezonden jullie hebben zelfs een hele programma er aan besteed op koppen. Het is nu 10 jaar geleden dat mijn twee kinderen vermoord zijn en ieder van ons hebben de burgerlijke partij gekregen behalve ik en mijn vrouw, zogezegt waren we telaat om onze aanvraag bij het kas van slachtoffer in te dienen en zijn we het kwijt zelfs bij de raad van state en juist omdat de wet in belgié weer
Reageer ook