'Loft': Humo sprak met Erik Van Looy en Bart de Pauw

Op de screening van 'Loft', een dinsdagochtend in Metropolis, zijn ook Erik Van Looy en Bart De Pauw aanwezig, de regisseur en de scenarist. Erik Van Looy is gespannen - hij lijkt op het punt te staan een potje te ijsberen, dat idee vervolgens uit zijn hoofd te zetten en een tel later opnieuw zin in ijsberen te krijgen. Dat hij zich, als hij zich even onbespied waant, ijlings uit de voeten zou maken, behoort ook tot de mogelijkheden. Ook Bart De Pauw vertoont tekenen van nervositeit: er kan nog wel een kwinkslag af aangaande het schrijnende gebrek aan popcorn op dit vroege uur, maar toch. Nu ja, net als ik ziet hij de afgewerkte versie ook voor het eerst op deze dinsdagochtend. 

"'Zelf meespelen? Dat wou ik mijn film niet aandoen'"

Wat ik even later te zien krijg is een spannende, snelle, molto virtuoso vormgegeven thriller, die ook een hedendaagse conte moral is. Vijf getrouwde mannen - uitstekend ensemblespel - in de fleur van hun leven treffen in hun gezamenlijke geheime liefdesnest, de loft, een deerlijk geschonden vrouw aan die daar op het eerste gezicht niet thuishoort. En dat is nog maar een begin van de feestelijkheden.

De volgende ochtend zit ik aan tafel met Van Looy en De Pauw, die ondertussen al enigszins bijgetrokken zijn. Ik vraag aan de scenarist of hij zich nog het moment herinnert waarop de kiem van 'Loft' hem zogenaamd uit het niets kwam aangewaaid.

U leest het interview in Humo 3553 van 7oktober.