Na de bevrijding: Ingrid Betancourt spreekt voor het eerst

Eerst slaagden de militairen erin de guerrillero's te lokaliseren, vervolgens infiltreerden agenten in hun midden, en daarna konden ze de FARC ervan overtuigen om de gijzelaars naar een humanitaire organisatie over te vliegen. Zelfs Ingrid was erin getrapt toen ze, nog altijd met handboeien om, op 2 juli aan boord van een witte helikopter stapte. Maar toen zag ze plots dat Cesar, haar folteraar, overmeesterd op de grond lag, en hoorde ze de zogenaamde humanitaire werkers zeggen: 'Wij zijn van het Colombiaanse leger, u bent vrij.'

"'Elke dag heb ik aan zelfmoord gedacht'"

Dit interview werd afgenomen op de vlucht die Ingrid Betancourt naar Parijs bracht. Journalist Michel Peyrard kent Betancourt persoonlijk; hij was al eens in de Colombiaanse jungle naar haar op zoek geweest. In 2001 werd hij zelf 25 dagen lang vastgehouden door de Taliban nadat hij geprobeerd had in vermomming Afghanistan binnen te komen.

Het volledige - het allereerste nà haar vrijlating - interview met Ingrid Betancourt leest u vanaf dinsdag 15 juli in Humo 3541. Wij verzamelden hieronder enkele opmerkelijke quotes uit dat interview, én een reportage over wie de FARC-rebellen die haar zolang gegijzeld hielden, precies zijn.

Opmerkelijke quotes uit het interview met Ingrid Betancourt

• 'In de jungle heb je niets dan vijanden: de planten, de dieren, de mensen. Raak je een boom aan, dan krijg je een prik. Zet je twee stappen, dan trap je op een conga (grote giftige mier, red.), een slang, een spin... De jungle is niet gemaakt voor de mens. Of de mens is niet gemaakt voor de jungle. Het klimaat is er afgrijselijk vochtig. Je kan er alleen overleven door te muteren tot iets dat haast niet meer menselijk is. God is het enige dat je ervan weerhoudt om jezelf helemaal te verliezen.'

• 'Lang geleden, voor mijn ontvoering, heb ik eens een hongerstaking gedaan (om aan de kaak te stellen dat de presidentscampagne werd gefinancierd met drugsgeld, red.). Dan heb je natuurlijk honger, maar tegelijk heb je jezelf constant onder controle. Maar in de jungle had ik overal pijn. Ik kon niet meer bewegen. Ik lag in mijn hangmat en raakte zelfs niet meer aan de rivier om me te wassen - mijn kameraden moesten me dragen. Ik dacht: 'Nu ben ik aan de beurt.' Eén van onze kameraden was al gestorven.'

• (over de kopstoot van Zidane tijdens de WK-finale in 2006) 'Ik vond het geweldig. In zijn plaats had ik hetzelfde gedaan! Ik kon er ook totaal niet tegen dat hij daarvoor kritiek kreeg. Dat WK heeft wel voor problemen gezorgd in ons kamp: je had de pro-Ingrid-groep, die net als ik voor Frankrijk supporterde, en je had de fans van Italië.'

Wie zijn de FARC-rebellen?