De schandaaltransfer van Steven Defour naar Standard: het échte verhaal

humo-archief Dinsdag 30 oktober 2007 - 12u00

De ruzie met zijn vader, de breuk met zijn moeder, het gebikkel om de centen en de auto die in brand werd gestoken: Steven Defour doet voor het eerst het héle verhaal van zijn transfer naar Standard.

13659_stevendefourart.jpg

Een avondje Champions League kijken is dezer dagen ook een aangenaam tijdverdrijf voor liefhebbers van tatoeages. Vooral de tattoo op de voorarm is bij topvoetballers erg in zwang - doorgaans gaat het om een letter- of woordcombinatie die voor de speler in kwestie van betekenis doordrongen is.

"'Tussen mijn moeder en mij komt het nooit meer goed'"

Steven Defour (19), kapitein van koploper Standard en steunpilaar van de nationale ploeg, droomt van een carrière als topvoetballer. Niet eens zo'n gekke droom als je zoveel talent, goesting en energie hebt. Dus liet Defour deze zomer de volgende zegwijze in gotische letters op zijn rechtervoorarm inkten: 'Exitus acta probat'.

STEVEN DEFOUR « Da's Latijn voor: 'Het doel heiligt de middelen'.»

HUMO Is dát je lijfspreuk?

DEFOUR « Beetje wel.»

HUMO Ben jij dan iemand die over lijken gaat?

DEFOUR (verbaasd) « Neen. Ik wil er alles aan doen om mijn doel te bereiken, maar wel op een eerlijke manier. Wat ik met die tattoo wil zeggen is dit: mijn doel is zo belangrijk dat ik er bijna alles voor wil opofferen.»

HUMO Wat is dat doel?

DEFOUR « Zo ver mogelijk raken als voetballer. Ik plak er geen ploeg, geen competitie en geen datum op, ik wil gewoon altijd beter worden. Ik zal pas tevreden zijn als ik het maximum uit mijn carrière heb gehaald.»

HUMO Je bent erg verbeten en gretig: goeie eigenschappen om vooruit te komen.

DEFOUR « Ik kan niet tegen mijn verlies. Vroeger werd ik al boos als ik een slechte pass kreeg: ik was dertien, maar ik kafferde mijn ploegmaats uit. Jongens die tien minuten na een verloren wedstrijd alweer aan het lachen waren, die begréép ik niet. Nu ik wat ouder ben, kan ik daar veel beter mee overweg, maar als ik verlies, ben ik nog altijd pissed. Ik wil altijd winnen.»

HUMO Dat zegt zowat elke profvoetballer.

DEFOUR « En toch. Ik ken er een pak voor wie voetbal gewoon een job is. Ze doen er heel hard hun best voor, het kunnen zelfs goeie voetballers zijn, maar ze hebben niet die passie. Geen kritiek, ik kan die gasten zelfs begrijpen, maar voor mij is het véél meer dan een job. Voetbal is mijn leven.

» Als kind deed ik al bijna niks anders. Na school gooide ik mijn boekentas in een hoekje en ging ik shotten tot negen uur. Nu nog ben ik er dag in dag uit mee bezig: ik praat erover met de trainer of met de vader van mijn vriendin (ex-voetballer Costa Mbisdikis, red.), ik speel het op de PlayStation, ik zoek op internet filmpjes met trucjes of mooie acties, ik kijk naar wedstrijden op tv...»

(wm & svb)

 

U vindt het volledige interview met Steven Defour in Humo 3504

 

'STUDIO 1'
(met Moeskroen-Standard)
Eén, vrijdag 2 november, 22.45 u.

 

Humo 3504 30/10/2007

Verschenen in:

HUMO van dinsdag 30 oktober

Nr. 3504

Neem een abonnement

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

promobtn ipad

Vorige HUMO's

Cover 3727 07/02/2012Cover 3726 30/01/2012Cover 3725 24/01/2012Cover 3724 17/01/2012Cover 3723 10/01/2012Cover 3722 03/01/2012

Schrijf je in op Humo's wekelijkse nieuwsbrief!

Wil je als eerste op de hoogte zijn
van wat er leeft op Humo.be?
Vul hier je e-mailadres in:

Jouw aanraders