Jonge Leeuwen: Isolde Lasoen (26), de drumster van Daan en Billie King

Als u de voorbije jaren bankvlees hebt zitten kweken voor uw televisiescherm, zal de naam Isolde Lasoen geen bel doen rinkelen. Maar als u weleens een groot, middelgroot of klein muziekfestival bezoekt met groepen als Daan, Skeemz, Briskey en Billie King op de affiche, dan is de kans groot dat u op uw tippen bent gaan staan om die mooie, zelfverzekerde drumster beter in het oog te kunnen houden (wij veinzen telkens de totale onverschilligheid, met dank aan onze méér dan gemiddelde lengte).

Lasoen werd geboren op de allerlaatste dag van de jaren zeventig en werkte zich op van vrolijk musicerende girl next door tot drukbezette drumdiva. 't Is nochtans geen diva die ons opwacht aan het lokale filiaal van een multinationaal hamburgerimperium op de Gentse Korenmarkt: met haar dikke winterjas lijkt ze meer op een doorsnee hip schoolmeisje dan op de ravissante drummer girl voor wie wij de concert-dvd 'Camera' van Daan al drie keer hebben uitgezeten. Passons: all work, no play, daarvoor zijn we naar Gent afgezakt, meer bepaald voor een gesprek met een Jonge Leeuwin.

"'Misschien moeten we de mensen geblinddoekt naar onze optredens laten komen'"

HUMO Correct me if I'm wrong my dear, maar het kan niet anders of jij bent opgegroeid in een muzikaal nest.

ISOLDE LASOEN « Klopt. Ons hele gezin zat in de fanfare van Maldegem. Mijn vader was trompettist en gaf les aan de drumband, tot hij in de jaren tachtig invalide werd; mijn mama speelde de grote trom, en mijn broers ander slagwerk. Als we met de fanfare op uitstap gingen, stond ons huis van 's morgens vroeg in rep en roer: onze kostuums moesten piekfijn in orde zijn, de instrumenten opgepoetst, noem maar op.

» Mijn muzikale carrière is begonnen toen ik drie of vier was. Mijn moeder had een majorettepakje voor me genaaid en me een paar trucs geleerd met dat stokje; voortaan mocht ik als mascotte meelopen in de fanfare. Op mijn zesde begon ik zelf te trommelen, op mijn twaalfde nam ik er blaasinstrumenten en algemeen slagwerk bij - zo kon ik ook aan de slag in een groot orkest. Ik heb nooit bewust gedacht: 'Ooit word ik professioneel muzikant,' ik ben er gewoon steeds verder ingerold.

» Mag ik nog even benadrukken dat niet alle fanfaremuziek hoempapa is? Wij waren bijvoorbeeld best gedisciplineerd: we besteedden vrij veel aandacht aan onze choreografie, en de muziek was ook heel schoon - niet alleen de typische marsen, maar ook ouvertures en filmmuziek. Ik heb me doodgeërgerd aan die reeks over landelijke fanfares in 'Afrit 9': ze hadden er met opzet de onnozelste fanfares eerst uitgepikt, met alleen maar oudere mensen die van de ene kroeg in de andere doken en amper wisten hoe ze hun instrument moesten bespelen. Alle respect voor die mensen hoor, maar ik was kwáád toen ik dat zag. 'Ja láp, niet moeilijk dat mensen met fanfares lachen,' dacht ik.

» Dat het ook anders kan, bewijst de film 'Brassed Off': zo schoon! Het deed me heel erg denken aan hoe ik het fanfareleven heb beleefd: dezelfde discipline, dezelfde liefde voor muziek en hetzelfde gevoel van samenhorigheid. Oké, ze drinken zich af en toe strontzat, maar euh, wie niet?»

HUMO Tussen haakjes: hoe heette jouw fanfare?

LASOEN « Nut en Vermaak. En ik heb ook nog bij De Verenigde Vrienden gespeeld, ook een mooie naam hè? (lacht)»

U vindt het volledige interview met Isolde Lasoen in Humo 3456

Isolde Lasoen speelt met Daan op 30/11 in de Velinx in Tongeren, op 8 en 9/12 in de AB in Brussel, op 12/12 in de Vooruit in Gent en op 22/12 in De Roma in Borgerhout; met Billie King op 9/12 tijdens het Bal Fatal in Gent (om 23.30 u.) en op 16/12 in de Muziekodroom in Hasselt