Humo sprak met de ministers-presidenten: Rudy Demotte en Kris Peeters

Kris Peeters (46, CD&V) schuift Rudy Demotte (45, PS) geheimzinnig fluisterend een envelop toe. Demotte returns the favour met een schouderklopje en een minzaam 'dank u, Kris'. Het botert tussen de ministers-presidenten: ook tijdens het interview vliegen de complimenten heen en weer. In tandem fietsen de Vlaamse en de Waalse minister-president - die zich, het mag gezegd, in keurig Nederlands uitdrukt - om de netelige kwesties heen. 'Natuurlijk zijn niet álle Walen lui' en 'Uiteraard zijn niet álle Vlamingen onverdraagzaam.' Qué? Spontane vrijage tussen twee generatiegenoten, of weloverwogen entente van twee gewiekste marketeers met hoge politieke ambities?

"'Wij kunnen toch niet wachten tot ze in Brussel hun problemen hebben opgelost?'"

HUMO Maar mogen we eerst weten wat er in die envelop zit?

Kris Peeters «Ik was een paar weken geleden in Namen, en Rudy heeft me toen kaartjes voor Parc Paradisio cadeau gedaan. De mensen van de Zoo waren dat te weten gekomen: 'Heel goed dat u daarnaartoe gaat, maar zeg tegen uw collega dat hij ook 's bij ons passeert.' (Tegen Demotte) De Zoo van Antwerpen is ook interessant, hoor. Ben je er al geweest, Rudy?»

Rudy Demotte «Zeker.»

Peeters «Wel, met deze kaartjes kan je dan nog 's gaan.»

HUMO Bloeit hier iets moois?

Demotte «Er is een soort affiniteit tussen ons, dat is waar. Ik heb veel gezamenlijke gevoelens met Kris. Er zijn natuurlijk politieke en ideologische verschillen, maar wij benaderen de politiek op helemaal dezelfde manier.»

Peeters (knikt) «We zijn allebei erg resultaatgericht, houden ons niet bezig met het grote politieke discours. We zijn pragmatici die dossier per dossier bekijken. In Namen hebben we bijvoorbeeld gesproken over de IJzeren Rijn, de spoorverbinding tussen Antwerpen en het Ruhrgebied. Voor ons is dat erg belangrijk, maar in Wallonië is daar een beetje ongerustheid over. In plaats van zo'n dossier te laten aanmodderen pakken wij dat samen aan.»

Demotte «We gaan allebei ook altijd op zoek naar het compromis. Kiezen voor de positieve benadering, zonder dat het je realiteitszin aantast: dat is de nieuwe politieke cultuur.»

Lees het volledige artikel in Humo 3535