Guy Verhofstadt: het afscheidsinterview

Guy Verhofstadt op Humo's Pop Poll: Bekijk het filmpje

"'Eigenlijk is het niet fatsoenlijk: de verkiezingen verliezen en toch een regering op de been brengen'"

Uw politicus van het jaar is een man die de federale verkiezingen zwaar verloor en zich vervolgens een halfjaar lang achter de coulissen van de nationale politiek ophield. Het zegt iets over het weinig verheffende spektakel dat de Wetstraat in die periode bood. Na dertig jaar neemt premier Guy Verhofstadt (54) dus afscheid van de Belgische politiek - voor de tweede keer in een jaar al!

Zijn toespraak in juni, na die verloren stembusstrijd, zorgde nog voor enige verwarring: ging hij nu écht weg toen hij zei dat hij 'zijn verantwoordelijkheid nam'? (Fientje Moerman, eerst zélf weg en dan ook weer terug, in een krant: 'Hij is nóóit weg.') Nu hij het land gered heeft na een halfjaar rooms-blauw geploeter, klinkt Verhofstadt nadrukkelijker: 'Overal waar ik kom vragen mensen: ge blijft toch? Maar het antwoord is dus: nee, ik blijf onder geen beding!'

Guy Verhofstadt «Hoezo? Komen jullie volgende week dan niet nog eens langs? Nee, ik was niet van plan een afscheidsinterview te geven.»

Verhofstadt «Vorig jaar in juli was dat bureau helemaal léég. Ze kwamen zelfs geen bloemen meer in mijn vaas zetten (lacht). Pas onlangs zijn er weer wat dossiers op beland.»

Verhofstadt «Nee. Met het akkoord over de begroting en het eerste pakket over de staatshervorming heb ik wel het gevoel: de grootste obstakels zijn weggenomen.»

Verhofstadt (grijnst) «Mijn eerste reactie toen ik het hoorde was: o néé, dan moet ik naar het Sportpaleis om me door Guy Mortier te laten jennen.»

Verhofstadt «Ah nee, want dat is Yves Leterme geworden!»

Verhofstadt «Da's waar. Mijn enige politieke contacten gingen over de afhandeling van de lopende zaken. Toen de regeringsonderhandelingen eind november, begin december vastliepen, was ik al een paar weken met een boek over Europa bezig. Geert Mak heeft met 'In Europa' een meesterwerk geschreven over de politieke geschiedenis; ik wil iets schrijven over de cultureel-etnische geschiedenis van het continent. Ik had al een schema gemaakt voor het boek en mijn reis door Europa uitgestippeld. Ik droomde van Odessa, Istanboel, Gdansk en Saloniki. Dáár was ik mee bezig. Ik had echt afscheid genomen van de nationale politiek. Dat was voor mij een afgesloten hoofdstuk.

»Ik heb ook onmiddellijk na de verkiezingen tegen onze mensen gezegd: júllie onderhandelen. Ik ga niemand als schoonmoeder op de vingers kijken. Als je de verkiezingen verliest op de manier waarop ik ze heb verloren, is dat de enige conclusie die je kan trekken.

»En opeens, op een zaterdagse vergadering, kreeg ik telefoon van het paleis: kan je dringend naar hier komen? Zelfs toen ik naar het paleis reed, dacht ik er niet aan dat men mij zou vragen om een noodregering te vormen.»

Verhofstadt «In elk geval met enorme twijfels. Ik vond het eigenlijk wat indecent dat iemand die de verkiezingen verloren had een meerderheid op de been moest brengen. Dat gaat in tegen de uitslag, tegen de democratie.»

Verhofstadt «Ik ga het colloque singulier niet schenden (lacht).»

Verhofstadt «En toch ga ik het niet doen.

»Iedereen die mij in die periode heeft gesproken, heeft ongetwijfeld gemerkt dat ik het eigenlijk niet vond kunnen. Daarom heb ik ook onmiddellijk gezegd dat ik het alleen voor een tijdje wilde doen, als dat zou helpen. Ik kan me nergens vertonen of mensen vragen: 'Zeg, je gaat toch blijven?' Ik antwoord áltijd: 'Nee, ik ben weg.' Dit is een tijdelijke oplossing om de zaak weer op de rails te krijgen.»

(jl & rw)

U vindt het volledige interview met Guy Verhofstadt in Humo 3522

Yves Leterme, de opvolger van Guy Verhofstadt, maakt gebruik van YouTube om de mensen te bedanken