Jonge Leeuwen: Adriaan Le Compte (25), de zoon van wijlen dokter Le Compte

Op 3 januari verloor ons land zijn bekendste en meest controversiële arts. Herman Le Compte was 78 en een fenomeen. Begin jaren zeventig raakte de mediagenieke geriater verwikkeld in een bitter conflict met de Orde der Geneesheren. Nadat hij in een interview had beweerd dat hij door dagelijks vitamine C te slikken wel duizend jaar kon worden, werd hij levenslang geschorst. Toen hij weigerde zich daarbij neer te leggen, vloog hij zelfs in de gevangenis. Pas twintig jaar later kreeg hij (deels) gelijk van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg en kon hij zijn beroep weer legaal uitoefenen.

"'Mijn vader was excentriek. Ik ben alleen maar prettig gestoord'"

Acht jaar geleden ging Le Compte na een zware malaria-aanval definitief met pensioen. Sindsdien leefde hij met zijn vrouw, beeldhouwster Begga D'Haese, als een kluizenaar in zijn riante villa in Knokke. Alleen zijn tien kinderen en zijn kleinkinderen wilde hij nog zien. Zijn jongste zoon Adriaan, een Congolese vondeling die hij en zijn vrouw hadden geadopteerd toen-ie zes maanden oud was, was zijn oogappel: in interviews liet de  dokter zelden de kans liggen om de loftrompet te steken over 'ons Adriaantje'. Vandaag zijn de  rollen omgekeerd: Humo sprak met Adriaan Le Compte over de dood van zijn vader.

Adriaan Le Compte «Zijn dood was voor ons allemaal een totale verrassing. Op nieuwjaarsdag had ik hem nog gezien. Hij was in vorm: energiek, lucide, grappig.

»Twee dagen later is hij gestorven. Rond drie uur 's middags hadden hij en mijn moeder nog samen koffie gedronken. Daarna was hij op bed gaan liggen om wat te rusten. Dat deed hij sinds zijn pensioen wel vaker, dus moeder maakte zich geen zorgen. Maar toen ze een uur later voorbij zijn slaapkamer kwam, merkte ze aan zijn houding en ademhaling dat er iets scheelde. Ze kreeg hem niet wakker en belde de dokter en de verpleger. Toen de verpleger - die net op ronde was - tien minuten later aankwam, was het al te laat.

»Het heeft even geduurd voor ik echt besefte dat hij er niet meer was. Toen ik het nieuws hoorde, ben ik onmiddellijk naar huis gereden. Vader zág er helemaal niet dood uit. 't Was alsof hij elk moment zijn ogen kon openen: 'Dag Adriaan!' Pas tijdens de afscheidsdienst heb ik mijn klop gekregen: het daagde me dat ik, voor het eerst in mijn leven, iemand die ik zo graag had nooit meer zou terugzien. Ik heb gehuild als een kind.»

(dvda)

U vindt het volledige interview met Adriaan Le Compte in Humo 3528