De 7 Hoofdzonden volgens Paul Banks (Interpol)

Paul Banks over de rest van Interpol: 'Ik geloof niet in het conflictmodel, maar het is helaas wél op ons van toepassing.'

13879_interpolpaulbanksart.jpg
Een zwoele avond in de Indian summer van 2007, de donkere drankgelegenheid Pete's Candystore in Williamsburg, Brooklyn. Terwijl onze gesprekspartner nog maar eens twee Alabama Slammers bestelt, laten wij 'Your Pretty Face Is Going To Hell' van The Stooges uit de jukebox galmen. Mocht u, afgaand op de foto bij deze tekst, denken dat die gesprekspartner Paul Banks was, zanger-gitarist van het glorieuze Interpol, dan zit u ernaast. Wie het wél was gaat u vanzelfsprekend niks aan.

Maar ter zake. Eerder die dag hadden we Paul Banks geïnterviewd in een kale, lelijke, dankzij de zoemende airconditioning en de onverbiddelijke TL-lampen hondskille conference room ergens op de negende verdieping van het MTV-gebouw op Broadway en 9th Street - evengoed een oord van verderf, natuurlijk. Die van Interpol, tot nader order New York's finest ('They'd make Rocky leave Philadelphia', zoals we over een de luxe-burger op een menukaart lazen), zitten midden in het Amerikaanse hoofdstuk van hun wereldtournee: gisteren Boston, morgen de langverwachte homecoming gig in Madison Square Garden. Binnenkort komen ze naar Vorst Nationaal, maar eerst: de 7 Hoofdzonden.

 

Traagheid

HUMO Je bent berucht om je hekel aan interviews. Had je dat werkaspect van het muzikantenvak onderschat?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

Humo cover Neem een
abonnement
op Humo
De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven