Op zoek naar de soul van Natalia

Origami voor beginners: voor ik het station verlaat, vouw ik een hoed van krantenpapier, die aan de steek van Napoleon doet denken. Met dat papieren hoofddeksel op loop ik het stadje in. Niemand van de voorbijgangers schenkt mij meer aandacht dan gewoonlijk, als ik blootshoofds de publieke ruimte betreed: dit moet wel Geel zijn, de Barmhartige Stede.

"'Ik ben graag een product'"

Op de Markt heb ik met Natalia (26) afgesproken, die vier jaar geleden uit de eerste serie van 'Idool' is opgerezen: een natuurtalent dat het ondertussen tot gevierde zangeres heeft geschopt - 'onze Kempense souldiva,' hoorde ik een omroepster van de VTM, een blondine, een tijdje geleden zeggen. Natalia dient zich au naturel en dus ongeschminkt aan in brasserie Flore - Geel is een béétje Parijs, troost ik me - en ik stel vast dat ze groter is dan ik vermoedde: een sterke, vitale en tegen bar weer opgewassen meid, zo te zien. Tot zover het lichaam, en nu: de zingende ziel.

NATALIA « Toen ik twaalf was zei een meisje dat met mij in het internaat zat: 'Toe, Natalia, zing nog eens.' Dat zei ze keer op keer. Ik zong wel vaak en graag, maar ik dacht vooral dat ze me belachelijk wilde maken. Kempisch wantrouwen, zeker, én puber zijn? Maar goed, ik zong tóch, en dat bleek in de smaak te vallen. Dat meisje vroeg altijd om hetzelfde liedje: 'Like a Virgin' van Madonna.»

NATALIA « Zéér. In het internaat werd rondverteld dat ik goed kon zingen, en pas toen stond ik daar voor het eerst bij stil. Het enige wat ik wist was dat ik graag zong. Overal. En nog het liefst in de gangen van de school, wegens de galm. Thuis had ik een gettoblaster en een cassetterecorder; ik ging tussen die twee toestellen in hangen, en liedjes die ik meezong met de radio nam ik op. Dat was dan mijn studio.»

NATALIA « In poëziealbums beantwoordde ik de vraag 'Wat wil je later worden?' altijd met 'zangeres'. Maar na de middelbare school realiseerde ik me dat kinderdromen zelden uitkomen, en dat ik maar beter iets serieus kon gaan studeren. Talen, want daar kon je alle kanten mee uit. Ik zong bij een bandje uit Gierle, en daar had ik eigenlijk genoeg aan. Het verlangen om zangeres te worden was er diep in mij nog wel, maar ik was geen dromer. Ik ben nu eenmaal een nuchter mens, soms té. Ik heb nooit energie willen stoppen in dingen die je toch niet in de hand hebt.»

(rv)

U vindt het volledige interview met Natalia in Humo 3494

'ZOMER 2007'
Eén, woensdag 29 augustus, 21.55 u.