Martine Jonckheere, Ilse De Meulemeester, Sabine De Vos en Nicole Josy over hun strijd tegen kanker

Martine Jonckheere, Ilse De Meulemeester, Sabine De Vos en Nicole Josy (aka Nicole van Hugo) - alle vier kregen ze te horen dat de kanker in hun lijf woekerde. Ze gingen door de hel - chemotherapie, bestraling, amputatie - maar vandaag zijn ze er weer bovenop. Een beetje nabibberend, nog niet helemaal op krachten, maar toch weer helemaal klaar voor het leven: er wordt zelfs voorzichtig een flesje champagne gekraakt. 'We zitten hier alle vier, hé. We zijn niet doodgegaan. Ik hoop dat andere kankerpatiënten daar hoop uit putten.'

ILSE DE MEULEMEESTER « Tijdens mijn chemotherapie had ik dit (tikt tegen champagneglas) niet kunnen drinken. Mijn mond stond in brand zodra ik een slok wijn of limonade dronk. Ik spuugde vuur! Mijn smaakpapillen waren compleet in de war. Weken aan een stuk heb ik alleen maar taart gegeten - dat was het enige dat ik binnenkreeg. Taart en nog eens taart - ik kwam vijf kilo bij.»

"'Vroeger keken mensen me in de ogen, nu kijken ze eerst naar mijn boezem. 't Is de linkse, zeg ik dan'"

HUMO Jullie hebben er elk voor gekozen je ziekte bekend te maken.

NICOLE JOSY « Ervoor gekozen zou ik nu ook weer niet zeggen. Hugo en ik zijn heel punctueel in ons werk, maar op een keer moesten we optreden toen ik in het ziekenhuis lag voor een operatie. 'Ja, hola,' zei de organisator, 'ik hoop dat je een goede reden hebt om af te zeggen.' Hugo heeft hem toen in vertrouwen verteld dat ik borstkanker had.

» Niet lang daarna werd Hugo op een feestje aangesproken door Peter Van Camp, eindredacteur bij de VTM-nieuwsredactie: of het waar was dat ik kanker had. Hugo vroeg hem het niet uit te brengen, maar tja, het is die man zijn vak om dingen uit te brengen. We nemen het hem ook niet kwalijk. Slecht nieuws verkoopt goed, hè. Het publiek hoort graag dat het slecht gaat met bekende mensen.»

SABINE DE VOS « Twee jaar geleden heb ik voor het eerst baarmoederkanker gekregen, maar toen heb ik het stil kunnen houden. Vorig jaar begon het opnieuw. Ik moest bestraling en chemotherapie ondergaan, net toen ik op het punt stond de halve wereldbol af te reizen voor Vitaya. Ik sprak ook een tekenfilmreeks voor Ketnet in - we zaten midden in de opnamen - en dan kun je niet zonder uitleg twee maanden verdwijnen. Luc Appermont heeft me toen aangeraden om openhartig te zijn. Luc en ik zijn allebei ambassadeur voor Cunina, een organisatie die zich inzet voor kinderen in ontwikkelingslanden, en ik vertrouw op zijn oordeel.

» Het was moeilijk mezelf zo bloot te geven, maar toen begonnen de lieve reacties binnen te stromen. Sms'jes, brieven, e-mails. Veel mensen hebben iets aan mijn getuigenis gehad. Mij dunkt dat ik er in geslaagd ben mijn gevoelens goed uit te drukken. Mijn verhaal wekt begrip voor kankerpatiënten én hun partners. En daar hebben ze recht op, want geloof me, ze maken een vreselijke tijd door.»

MARTINE DE JONCKHEERE « Ik wilde het eerst voor mezelf houden - ik had zelf nog niet verwerkt dat ik borstkanker had. Maar in de studio waar we 'Familie' opnemen deed het gerucht de ronde dat ik aan mijn rug geopereerd moest worden, en daar is de pers achter gekomen. Ik heb toen maar besloten de waarheid te zeggen.

» Niet iedereen leeft met je mee, hoor. De hoofdverpleger zei me dat hij in zijn stamcafé een man had horen zeggen: 'Nu heeft ze ook al kanker nodig om in de spotlights te staan.'»

NICOLE « Wat een dommeriken lopen er toch rond! Ik vind het net nuttig dat we erover praten: zo leren mensen de ziekte beter kennen, en zullen ze sneller naar de dokter stappen als ze zich niet in de haak voelen. Hugo was op een bepaald ogenblik ook niet helemaal in orde. Hij had in een interview met Ilse gelezen dat ze helemaal dezelfde symptomen had als hij, en hij heeft zich meteen laten onderzoeken. Gelukkig was het vals alarm.»

ILSE « Fantastisch! Precies wat ik met mijn verhaal wil bereiken. Wacht niet, beste mensen, ga naar de dokter!»

MARTINE « Vanmorgen vertelde mijn apothekeres me dat ze - na het lezen van een interview met mij - de telefoon had gegrepen om een afspraak voor een mammografie te maken.»

NICOLE « Vrouwen storten nu vaak hun hart bij me uit. 'Ik heb het ook,' zegt een wildvreemde vrouw plots, en zo raken we in gesprek. Mensen kijken me wel niet meer in de ogen - ze kijken eerst naar mijn boezem. Heel akelig. ''t Is de linkse,' zeg ik dan.»

 

Meer in Humo 3437