
Bij wijze van opwarming tot die extravaganza publiceren we graag - en exclusief - enkele fragmenten uit 'Diaries 1969-1979: The Python Years', het onlangs gepubliceerde Python-dagboek van Michael Palin. Daarin is haarfijn te volgen is hoe de heren Cleese, Jones, Gilliam, Chapman, Idle en Palin het van groentjes tot multimedia-wereldsterren weten te schoppen: geniale televisiecomedy maken, hilarische bioscoopfilms produceren, hitplaten schrijven, boeken schrijven én de Hollywood Bowl platspelen, ze deden het allemaal.
"De dag dat zes volwassen mannen met hun zakdoek op het hoofd geknoopt in de duisternis verdwenen"
We pikken in op 18 augustus 1969: de contracten zijn getekend, de scripts zijn klaar, en zo begint de allereerste opnamedag van wat de meest baanbrekende comedyserie uit de televisiegeschiedenis zal worden.
Maandag 18 augustus 1969
We waren nogal zenuwachtig, want dit was de eerste dag dat we filmden, en eigenlijk onze eerste werkdag met John Howard Davies, onze producer voor de eerste drie afleveringen. Maar achteraf bekeken had het nauwelijks beter kunnen verlopen.
John gaat op een nogal ongelukkige manier met mensen om - hij is behoorlijk streng en schoolprefectachtig - maar hij bedoelt het allemaal erg goed. Hij heeft ons over alles geconsulteerd en heeft bijna al onze suggesties gebruikt. Bovendien werkte hij zeer snel: op het einde van de dag hadden we de hele 'Confuse-a-Cat' opgenomen, een zeer ingewikkeld onderdeel, én we hadden het 'Superman'-filmpje afgewerkt. De locatie was perfect: een achtertuin in een net, proper en uitermate tam stukje platteland in Surrey: Edensfield Gardens, Worcester Park.
Vrijdag 24 april 1970
Na de lunch verzamelden we allemaal bij de BBC, waar we twee afleveringen van onze nieuwste reeks Monty Pythons zouden bekijken. De vertoning was georganiseerd voor een Amerikaan die de naam Dick Senior draagt (en die geïnteresseerd is in aankoop voor Amerika) en voor Pat Casey, een Amerikaans meisje dat op één of andere manier iets te maken heeft met de door Playboy gesponsorde Python-film die we later dit jaar willen maken.
Eerst kregen we aflevering 11 te zien, en die was pijnlijk traag - de ideeën achter de 'Undertakers'- en 'World of History'-sketches werden om zeep geholpen door een veel te logge manier van filmen, monteren en acteren. Het zag er allemaal bijzonder amateuristisch uit. We konden ons gezicht daarna gedeeltelijk redden door aflevering 12: die was veel beter, met 'Hilter' en 'Upper Class Twits', twee hoogtepunten uit de reeks.
Dick Senior leek een beetje uit zijn lood geslagen, maar hij bleek een erg intelligent man en zag meteen dat een deel van de aantrekkingskracht van Monty Python in de opbouw van de hele reeks lag, en dat je die niet noodzakelijk in één vertoning kon overbrengen. Desalniettemin: nummer 11 is niet de aflevering die we als verkoopsargument moeten gebruiken.
Maandag 26 oktober 1970
Vandaag zijn we begonnen met onze 'And Now for Something Completely Different'-film. Terry en ik deelden een ruime en comfortabele caravan, met een kleedkamer en keukentje. Vóór het filmen zaten we allemaal rond de tafel grapjes te maken over onze nieuwverworven luxe, net een stel schooljongetjes in een nieuwe klas. De 35 mm-camera was het onweerlegbare bewijs dat dit een échte film was, en dan zwijg ik nog over de vele mensen die hier rondlopen met als enige taak: het ons naar de zin maken. Een brave man die een 'Eric Idle'-bordje op een picknickstoel probeert te hangen zorgt voor hilariteit bij de hele groep: zouden we echt allemaal stoelen met onze naam erop krijgen?
Zaterdag 31 oktober 1970
Onze eerste filmweek zit erop: we hebben de 'Lumberjack Song' opgenomen, de openingsscène van 'How Not to be Seen' en het grootste gedeelte van de 'Joke'-sketch. Het moreel bij de crew is uitstekend!





























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


0 reacties
reageer ookReageer ook