Tia ja, Tia ja, Tia ja hoog: het EK atletiek komt niets te vroeg voor hoogspringster Tia Hellebaut

Om de tien jaar spitst onze aandacht zich helemaal toe op het hoogspringen voor vrouwen. Uit de jaren tachtig herinneren wij ons iedere sprong van Chris Soetewey, een blonde engel die in haar eentje menig meeting van de vergetelheid redde. Zij werd tien jaar later opgevolgd door de mysterieuze Natalja Jonckheere, die zo broos en kwetsbaar oogde dat wij bij elke aanloop vadergevoelens voelden opwellen. En nu is er Tia Hellebaut, nog ranker én nog succesvoller.

Hellebaut, 28, opgegroeid in Borgerhout en Sint-Job in 't Goor, trad de afgelopen maanden toe tot het kransje van de vijf beste hoogspringsters ter wereld. Op een goede maand verbeterde ze haar Belgisch record met vier centimeter tot de magische grens van twee meter. Als Hellebaut op het Europees Kampioenschap in Göteborg die sprong kan herhalen, ligt er een medaille voor haar klaar. Humo mocht meer dan twee uur doorbrengen op eenzame hoogte.

"'Ik ben sterk geworden. Ik breek niet meer op cruciale momenten'"

HUMO Twee maanden geleden zei je nog: 'Twee meter, dat is pas voor over twee jaar.' Wat is er met je gebeurd?

TIA HELLEBAUT « Ik heb eind mei een punt gezet achter de zevenkamp, en daar pluk ik nu de vruchten van. En mentaal ben ik ook vooruitgegaan: ik kan de lat wegcijferen. Ik sta vlak voor mijn aanloop niet meer te denken: 'Twee meter, amai, moet ik daar over?' Ik kijk bewust niet meer naar de lat. Ik concentreer me op mijn techniek: een goede aanloop, de ideale bocht en dan volg de rest meestal vanzelf. Soms heb ik zelfs geen idee hoe hoog de lat precies ligt.»

Meer in Humo 3440