Over de rooie(n): Jean-Marie Dedeckert trekt de stekker uit het cordon sanitaire

Voor de titel van zijn boekje is Dedecker te rade gegaan bij zijn hoogst persoonlijke spindoctor: Cees Wijburg, die in het verleden ook Pim Fortuyn weleens een communicatietip influisterde. De in een gestreept maatpak gehesen Nederlander kwam aandragen met 'Rechts voor de raap' - hopelijk moet de VLD-senator geen al te exuberant ereloon ophoesten. Meer dan 250 pagina's lang gaat hij tekeer tegen alles wat we hij zelf 'de linkse Kerk' zou noemen. Hier en daar duikt er zelfs een Mata Hari op - maar daarvoor bestaat er een vakpers.

"'Als ik met het Vlaams Belang in een coalitie stap, zijn ze na twee jaar dood'"

HUMO Hoeveel VLD-kopstukken hebben uw boek al mogen lezen?

JEAN-MARIE DEDECKER « Geen enkel: ik ben niet vatbaar voor censuur. Mijn boek is nagelezen door een tiental mensen, om te vermijden dat er fouten insluipen. Ik besef dat de journalisten mij zullen proberen te pakken op het kleinste detail: de Vlaamse pers bestaat voor zeventig procent uit politiek-correcte linkse rakkers. (lachje) Welkom, Humo.»

HUMO Was u vorige week eigenlijk uitgenodigd op de receptie voor de 'gestelde lichamen' op het koninklijk paleis?

DEDECKER « Neen: ik behoor niet tot de gestelde lichamen, en maar goed ook. Ik ben eens uitgenodigd op een receptie in het Egmontpaleis waar de hele koninklijke familie aanwezig was. (lacht) Zelfs tante Fabi was er, mét gebetonneerd kapsel. Vlak daarvoor was ik ten strijde getrokken tegen de mensenhandel: Laken kon niet langer om mij heen. Maar ik had die middag wel constant twee bodyguards aan mijn zijde: blijkbaar ben ik staatsgevaarlijk.

Ik blijf een non-conformist: die middeleeuwse toestanden zijn niet aan mij besteed. Hoe sneller het koningshuis wordt afgeschaft, hoe beter.»