De Zomer van Stijn Meuris

Zomer! Aangezien er op tv weinig te beleven valt, buiten de zoveelste herhaling van 'FC De Kampioenen', gooien we de ramen van De Week vierkant open. Tijdens de vakantie peilen we niet alleen naar het kijkgedrag van onze Bekende Medemens, we willen ook weten of hij/zij weleens een boek leest en - net als de Gewone Sterveling - steeds meer tijd zoek maakt op het internet. We vonden een fors uit de kluiten gewassen maar gewillig proefkonijn in de persoon van Stijn Meuris, Woestijnvisser, boegbeeld van Monza en figurant in de Rockchinees-filmpjes op deze site.

"'Televisie is het strafste medium aller tijden'"

STIJN MEURIS « Het is haast medisch onverantwoord hoe weinig interesse ik voor voetbal heb. En dit keer was het nog minder, omdat de Rode Duivels er niet bij waren.

» Ik kijk wel met een bepaald plezier naar de technische analyses van een wedstrijd - voor, tijdens en na. Telkens weer sta ik versteld van het sérieux dat ermee gemoeid is. En wat mij nog meer verbaast: naar welke Europese zender je ook kijkt, overal doen ze hetzelfde. Ze zitten allemaal in de tuin van een kasteel, van Rullingen tot in Spanje. Kijk maar naar de mozaïek op je tv: bizar! Als tv-fenomeen vind ik dat boeiend, maar in het spel zelf kan ik mij niet verdiepen. Ik vang flarden van wedstrijden op, af en toe zie ik een goal, maar verder reikt mijn belangstelling niet.»

MEURIS « Ik kan genieten van de manier waarop sport in beeld wordt gebracht: een bergrit in de Tour kan mooi zijn. Maar dat is een bijna technische interesse. Ik weet absoluut niet wie er favoriet is of welke complotten er achter de schermen worden gesmeed. Veel tv-kijken zal er in de zomer dan ook niet bij zijn. Los van de sport - het WK Voetbal, de Tour, Wimbledon - valt er niet gek veel te beleven.»

MEURIS « Ik bén net op vakantie geweest: een paar dagen naar Milaan en een paar dagen naar Nice - daar ga ik elke zomer even naartoe, omdat het de fijnste stad is om koffie te drinken en gazetten te lezen. En zodra je wordt afgesloten van Nederlandstalige - en meer nog: van Engelstalige - televisie, ga je beseffen wat je mist. Vooral in Italië valt mij dat telkens weer op. Daar hebben ze natuurlijk ook CNN en BBC World, maar voor de rest is het al entertainment wat de klok slaat, je wordt er gewoon triest van. Intussen is mij ook duidelijk geworden waarom Italianen en Fransen geen woord Engels spreken: alle buitenlandse series worden gedubd! Ik vraag mij soms af hoe een Italiaan met een gemiddelde intelligentie tv-kijkt: er is gewoon niks te zien. Wij denken dat we er slecht aan toe zijn als negentig percent van de zendtijd met debiele telefoonspelletjes wordt gevuld, maar daar is het honderd percent!

» Ik wil nu geen lans breken voor onze openbare omroep, maar als je duizend kilometer van huis bent, weet je pas wat je mist. Ik kan zelfs moeilijk omschrijven wat je dan mist, maar laat ik zeggen: een soort visuele rust. Snap je wat ik bedoel? Ik denk dat Canvas een van de zéér zeldzame kwaliteitszenders is die Europa nog resten.»

MEURIS « Absoluut. Het leukst vind ik hotels waar de tv al aanstaat als je binnenkomt. Er staat dan een boodschap op het scherm: 'Welcome Mr. Meuris!' Dan kun je nauwelijks de drang weerstaan om alle kanalen even af te lopen. Maar als je dan aan RAI4 of 5 zit, weet je wel hoe laat het is.

» Ik ben altijd de eerste om kritiek te spuien op ons programma-aanbod, maar televisie blijft toch het strafste medium aller tijden. De paar goeie programma's die er zijn, maken het de moeite waard. Ze vormen zelfs mee je persoonlijkheid: ze bepalen voor een groot deel je interesses, je smaak. Om maar één ding te noemen: zonder televisie zouden wij nooit kennis hebben gemaakt met Britse humor. Van 'Fawlty Towers' en 'The Office' zouden we nooit hebben gehoord. En zonder 'Fawlty Towers' en 'The Office' zou er in ons land ook nooit iemand zijn opgestaan als Jakke Eelen, de regisseur van 'Het Eiland'.

» Het omgekeerde geldt ook. Vorige week las ik in een Franse krant een artikel over Raymond Devos, de komiek die onlangs overleden is. Ik dacht meteen: 'Tiens, die zou ik waarschijnlijk niet goed hebben gevonden.' Dat komt doordat wij zijn opgegroeid met Angelsaksische humor. De schaarse keren dat ik Franstalige komieken zie, merk ik dat ik het moeilijk heb met hun verbale grapjes, zelfs met hun mimiek. Meestal vind ik ze een beetje knullig. Ook dat is het resultaat van 35 jaar Engels-gericht tv-kijken. Het doet iets met een mens, het kneedt je.»