Eén onthouding: Laurette Onkelinx (vicepremier PS)

Dat klopt, kunnen wij na twee uur in haar gezelschap getuigen. De PS-vicepremier is wat beducht voor interviews die niet uitsluitend over politiek maar ook over haarzelf gaan, maar ze moest er toch aan geloven. Wat soms tot enige consternatie leidde: 'Dit is geen interview, dit een martelsessie!'

"'Misschien moeten we voor politici het verplicht celibaat invoeren'"

Het volledige interview leest u vanaf dinsdag 2 december in Humo 3561.

Enkele passages uit het interview

• «Vrouwen zijn hoe dan ook minder gevoelig dan mannen voor de uiterlijke tekenen van macht, vind ik. Ik kan bijvoorbeeld best wel kritiek incasseren van mijn medewerkers. Toegegeven, niet altijd met een brede smile, maar toch aanvaard ik dat. Ik ben zelfs niet te beroerd om mijn ideeën bij te stellen als ik vind dat mijn medewerkers goede argumenten hebben.»

• «Vandaag de dag is het de normaalste zaak van de wereld dat jonge vrouwen doorstoten naar belangrijke regeringsfuncties. Kijk maar naar Inge Vervotte: ze is jong, maar ze had van in het begin autoriteit omdat ze competent is. Ik mag haar wel. Dat geldt ook voor de andere vrouwen in de regering, misschien met uitzondering van Annemie Turtelboom - ik bedoel dat niet persoonlijk, maar ik heb zware problemen met de beleidsopties op haar departement.»

• «De laatste tijd vraag ik me wel eens af wat ik zou doen als ik stop met politiek. Het leven gaat dan door, maar wat en hoe? Wel, ik weet het niet. Ik zou daar eigenlijk over na moeten denken, maar ik neem er de tijd niet voor: ik word te veel opgeslorpt door de dagelijkse drukte. Ik ben tien jaar advocaat geweest en ik hou nog altijd van dat beroep, maar om dát nu weer op te nemen... Misschien gaan werken in de sector van de ngo's? Echt, ik weet het niet.»

• «De begroting is gebaseerd op een economische groei van 1,2 procent. Inmiddels weet iedereen dat we die groei volgend jaar niet zullen halen. Dus zullen we de begroting moeten bijstellen, en zal er een deficit zijn. Et alors? Uitzonderlijke omstandigheden vragen om uitzonderlijke maatregelen. We hébben trouwens al belangrijke beslissingen genomen, zoals het miljard euro dat we vrijmaken voor de koopkracht.»

• «Karel heeft gelijk als hij de toestand in Congo aanklaagt, maar de manier waarop is fout. Trouwens: hebt u hem al even zwaar horen uithalen naar de politieke leiders van China, over de schendingen van de mensenrechten daar? Nee! Waarom niet? Omdat China zoveel groter en economisch belangrijker is dan Congo of Rwanda? Dat gaat niet, hè. De manier waarop hij vader en zoon Michel in De Morgen de mantel uitveegde, vond ik choquerend. Ik mag Karel graag, maar hij heeft een stijlprobleem. Maar goed, Charles Michel zat ook fout. In het kernkabinet was uitdrukkelijk afgesproken dat hij op zijn trip naar Congo géén ontmoeting met president Kabila zou hebben. Vicepremier Reynders ging daarmee uitdrukkelijk akkoord. Die afspraak heeft de regeringstop niet gemaakt om Karel De Gucht te plezieren, maar omdat premier Leterme al maanden bezig is met stille diplomatie om de relaties met Congo te normaliseren. Charles Michel heeft zich dus niet aan de afspraak gehouden. Karel heeft gelijk dat hij dat niet pikt - alleen had hij dat niet zo brutaal en agressief moeten rondbazuinen.»