Humo sprak met Freya Van den Bossche

© Marco Mertens

Voor het interview bij haar thuis echt kan starten, moet ze eerst een stapeltje speelgoed van vier kinderen opzijschuiven - twee van haarzelf en twee van haar nieuwe partner Willem Wallyn. Misschien zegt dat iets over hoe haar prioriteiten verschoven zijn. Hoewel: tijdens het interview komt ze erg combattief uit de hoek. Even is er paniek omdat de fotograaf al klaarstaat en ze nog geen mascara op heeft. En straks moet ze de eedaflegging zien van Barack Obama.

"'Ik ben gelukkig nu'"

Het volledige interview leest u vanaf dinsdag 27 januari in Humo 3569.

Enkele uitspraken van Freya Van den Bossche

• «In de politiek ging het vroeger ook al ruw toe, maar doorgaans bleef dat binnenskamers. Nu geneert men zich niet meer om open en bloot naar elkaar uit te halen. Herinner u hoe Jean-Marie Dedecker uiteindelijk toch niet welkom was bij de N-VA en hoe die twee elkaar toen aanpakten. Of neem het gescheld tussen CD&V en N-VA toen hun kartel brak. En misschien was het niet zijn bedoeling, maar het was pijnlijk om te zien hoe Yves Leterme zonder verpinken Jo Vandeurzen meesleurde in zijn val. Het is niet mijn manier om aan politiek te doen.»

• «Ik zou het jammer vinden als Mia [De Vits] de politiek verlaat. Ik hoop dat ze de tweede plaats op de Vlaamse lijst in Vlaams-Brabant alsnog aanvaardt, want ook in het Vlaams parlement zou ze goed werk leveren.»

• «Iedereen die geïnteresseerd is in progressieve samenwerking is welkom, of hij nu uit een politieke partij komt of uit een vereniging uit het middenveld. De enige manier om de versnippering tegen te gaan is mensen overtuigen, en dat doe je niet meer met kartels. Die tijd is voorbij.»

• «Waarom zouden politici niet wat menselijker met elkaar omgaan, ook al heeft de ene gewonnen en de ander net verloren? De dag voor Leterme mij zou opvolgen als minister van Begroting (in december 2007, red.), is hij me komen opzoeken op het kabinet. Alle dossiers lagen netjes voor hem klaar, en de overdracht is fair en correct verlopen. Hij had zelfs een cadeautje voor me meegenomen: een bon voor de sauna (lacht).»

• «Als een boegbeeld de lijst duwt, wéten de kiezers dat, en aanvaarden ze dat als steun in de rug voor de andere kandidaten op de lijst. Ze aanvaarden het niet als je bovenaan een lijst gaat staan en achteraf je mandaat niet opneemt. Dat vinden ze terecht onfatsoenlijk, en mij zul je daar dus niet meer op betrappen. Als ik nu de Vlaamse lijst trek, dan is het om in het Vlaams parlement te gaan zetelen.»

• «Ik zou natuurlijk graag zeggen dat mijn gezin vroeger ook al op de eerste plaats kwam, maar in de feiten was dat soms helemaal niet zo. Mijn laatste twee jaar als vicepremier was ik zo hard met m'n werk bezig dat het nauwelijks nog te verzoenen viel met een gezinsleven. Dat zal me niet meer overkomen.»

• «Ik wil graag weer verkiezingen winnen, maar nu werken we meer in de diepte, en het duurt een tijd voor dat vruchten afwerpt. Maar dat is niet zo erg, want als je daarna opnieuw groeit, is dat veel duurzamer. De kiezers die je dan aantrekt, blijven je langer trouw dan wanneer je noodgedwongen van verkiezing naar verkiezing holt en nauwelijks tijd hebt voor inhoudelijke verdieping.»