'Van vlees en bloed': Herwig Ilegems uitgebeend

Op één en dezelfde donderdagavond zag ik de acteur Herwig Ilegems (46) zowel in het theater als op de televisie: eerst in het wonderlijk tsjilpende 'Wintervögelchen': 'The Winter's Tale' van William Shakespeare gezift door de ziel van Jan Decorte en ten tonele gevoerd door een harmonische mengelmoes van Bloet, Comp.Marius en het Kaaitheater. Later zag ik hem, dankzij een elektronische bewaardoos die Digicorder heet, in 'Van vlees en bloed', waarin hij de terecht veelgeprezen rol van Herman neerzet: een horzel in de pels van ons aller slagersfamilie Vangenechten, een sjofele argus die niet stil kan staan terwijl hij stilstaat bij al wat in en om de slagerij beweegt.

Een kopje boven een kranteninterviewtje luidde: 'Onbekende Herwig Ilegems speelt Herman in 'Van vlees en bloed', maar vóór we het over gradaties van bekendheid hebben, por ik hem in de Bourla in Antwerpen aan om even te gaan spoorzoeken in Arendonk, de plek in de Kempen waar hij opgroeide in het gezin van een bankemployé en een huisvrouw. Eén van zijn broers is Danny Ilegems, hoofdredacteur van het maanblad Goedele, en zijn zusje is Bieke, die nieuwslezer is voor ATV, en ook soapie in 'LouisLouise'. Ik vraag hem wanneer hij zich voor het eerst bewust werd van iets dat naar alle waarschijnlijkheid acteren was, of er toch veel weg van had.

Herwig Ilegems «In Arendonk was er een winkel van schoolgerief waar een man achter de toonbank stond die een heel speciale stem had: een gruizig keelgeluid. Als kind imiteerde ik hem al, en op familiefeestjes vroegen ze mij op de duur: 'Doe 'm nog eens, Herwig.' Niet dat ik toen al dacht dat ik een acteur was, maar 't was toch mijn eerste ervaring met spelen voor een publiek.

»Ik heb heel laat met het echte theater kennisgemaakt. Ik ging wel naar schoolvoorstellingen kijken - nu ja, dat moést - maar ik was één van die gasten die halverwege het stuk de zaal uit werden gezet, omdat ze aan het kaarten waren.

»Op school kon ik niet tegen de opgelegde discipline, en tegen het teveel aan sérieux bij de autoriteiten. De speler in mij wilde daar almaar humor tegenover plaatsten, en ik had daar veel succes mee bij mijn medeleerlingen, mijn publiek van toen: 'Herwig dúrft!' Voor de leraar de klas binnenkwam, kondigde ik aan: 'Ik ga in de kast kruipen!' Iedereen ging ervan uit dat ik snel uit die kast te voorschijn zou springen, en dat de leraar zich dan een ongeluk zou schrikken, maar ik dacht: 'Ik blijf zitten, desnoods een lesuur lang,' opdat mijn medeleerlingen zich zorgen zouden beginnen te maken, maar vooral opdat alle aandacht naar die kast, en dus niet naar de les, zou gaan. 't Was eigenlijk een act, voor ik wist wat een act was.

»Ik heb het nog altijd moeilijk met gezag en met bijvoorbeeld de hiërarchische positie van de regisseur: zelfs al heeft hij niets te vertellen, toch moet je naar hem luisteren, omdat de traditie dat gebiedt: 't-is-altijd-zo-geweest. Om regisseurs te vermijden, werk ik haast altijd in compagnie. Iederéén is er behalve speler ook regisseur

»Al wat kabbelt, al wat normaal is, interesseert me niet. 'Bijzonder' is een heel belangrijk woord voor mij. Voor ik een rol aanneem of me voor een project engageer, vraag ik me altijd af: 'Wat is hier nu bijzonder aan?' Of: 'Is dit wel bijzonder genoeg?' Er wordt al genoeg theater gemaakt óm theater te maken, om bezig te blijven. De personages die ik wil spelen, hebben altijd iets schuins: ik ga altijd op zoek naar het ergste, en ik wil daar zover mogelijk in gaan.»

Lees het volledige interview in Humo 3570.

Bekijk Herwig Ilegems in 'Van vlees en bloed'

• YouTube: alle Sleazy Dick-filmpjes
• TV-tips: Herwig Ilegems in \'Van vlees en bloed\'