Puur persoonlijk: een jaar in het spoor van Guy Verhofstadt (exclusieve voorpublicatie)

© Reporters

Over zijn vrouw

'Het is niet de subtiele alcoholwasem die me achteruit doet deinzen, wel de glazige koelheid waarmee ik door hem word verwelkomd. Zij daarentegen neemt de tijd om even met me te praten. Ze zegt dat ze iets te lang op restaurant zijn blijven hangen en schenkt me de warme glimlach van een gastvrouw. Ik begin een systeem waar te nemen: hij maakt de plooien en zij strijkt ze glad.'

"'Ik moet u bekennen dat ik een slechte mens ben'"

Over Europa

'Er verschijnt een verzaligde jongensglans op dat uurloze gelaat van hem. 'Angela Merkel heeft er dankzij mij de Europese grondwet door gekregen,' zegt hij. 'Het is dat of de Verenigde Staten van Verhofstadt, zei ze! Het heeft niet lang geduurd.''

Over Yves Leterme

Voor Yves Leterme zijn ze minder lief. Het valt me op dat ze steevast over hem praten in termen van 'den dienen', 'die tiep' of 'den anderen'. Er schuilt weinig genegenheid in hun bewoordingen.
Bart Somers (voorzitter Open VLD) «Dus die tiep krijgt na 170 dagen de loftrompet in de pers.»
Verhofstadt «Tja, lof. Ik vond de pers vandaag zeker niet goed voor hem.»
Somers  «Hij brokkelt af, daar ben ik ook van overtuigd. Maar ge ziet dat hij nog hefbomen heeft om, stel dat het nu afgeschoten wordt, om daar toch nog als de goede uit te komen.»
Verhofstadt «Omdat hij zich nooit geëngageerd heeft.»
Somers «En dat misschien ook nooit gaat doen.»
Verhofstadt «Waarschijnlijk zal hij dat nooit doen. Die zal nooit zeggen: 'Voilà, nu te nemen of te laten.' Die heeft altijd een tweede agenda (diepe zucht).»
Somers «Dehaene zou bij Inbev gezegd hebben dat Leterme de slechte eigenschappen van Martens en Tindemans combineert, zonder één van de goede eigenschappen van die twee te hebben.»
Verhofstadt (verbaasd) «Dat is straf.»

Over Hugo Claus

De machtsoverdracht Verhofstadt-Leterme staat op til en net dan kiest Hugo Claus, het boegbeeld der Nederlandse letteren en goede vriend van Verhofstadt, voor euthanasie. Bepaalde bronnen binnen CD&V verdenken de schrijver ervan zijn heengaan net vandaag gepland te hebben om Leterme te jennen. Een functionele dood. Tijdens de ministerraad is de dood van Claus het grote gespreksonderwerp.
Dewael «Ça va?»
Verhofstadt «Ça va.»
Dewael «Hoe was het gisteren? Lang gebleven?»
Verhofstadt «Elf uur. Ik ga haar (Veerle Claus, red.) straks halen. Ze komt bij ons vannacht. We vangen haar op.
 »Het was 't beste zo. 't Was 't begin, hij had nog zijn gedachten, maar hij kon ze niet meer...»
De Gucht «Ik heb dat bij Lily Boeykens (pionier van de vrouwenbeweging, red.) ook gezien. Ze had goeie momenten, en dan was ze weer weg. Maar als ze een goed moment had, dan wist ze perfect... Dat is volgens mij ook het erge daaraan.»
Verhofstadt «Ge weet het en dan weet ge dat ge vijf minuten daarna... Hij had wel motorische moeilijkheden, tijdsbesef, vijf minuten met een uur verwarren.»
Oncelinx
«Ça va?»
Verhofstadt «Ça va. (tegen De Gucht) Dingen verwarren, 's morgens en 's avonds niet meer uit elkaar kunnen houden, midden in de nacht wakker worden en denken dat 't ochtend is, dat hij moet opstaan.»
De Gucht «Het erge aan die alzheimer is dat ge dus beseft dat ge dementeert.»
Verhofstadt «Maar het belangrijkste bij hem was dat hij niet meer kon schrijven. Er lag iets klaar, flarden van een boek, maar hij geraakte niet meer weg. Dagen op een woord zitten zoeken, dat woord niet vinden. Daar werd hij zot van. Voor een tiep die nooit problemen had met een woord te vinden... Maar hij is op een zeer moedige manier weggegaan.»

Lees meer in Humo 3578 van 31-03-2009

De politieke carrière van Guy Verhofstadt in een notendop