Saartje Vandendriessche, Annemie Struyf en Marianne Thyssen

© Marco Mertens

Een eenduidige verklaring voor het groeiende aantal vrouwelijke wielertoeristen is er niet. Ja, fietsen is gezond en goed voor de lijn, maar dat zijn joggen en zwemmen en wandelen ook. Ja, fietsen is salonfähig geworden, nu BV's en politici zich openlijk tot de koersfiets hebben bekeerd, maar er zijn evenveel bekende mensen die voetballen en basketballen. Ja, fietsen produceert vedetten - Tom Boonen! Lance Armstrong! - maar dat doen tennis en atletiek ook. Misschien ligt het wel simpelweg hieraan: ondanks de kasseien, de hellingen en de pijnlijke weke delen is fietsen gewoon fijn om te doen.

"'Niks zo leuk als een man voorbijfietsen. Vréselijk vinden ze dat!'"

Het volledige interview met de drie vrouwen leest u vanaf dinsdag 7 april in Humo 3579.

Enkele quotes van Saartje Vandendriessche, Annemie Struyf en Marianne Thyssen

• Saartje Vandendriessche «Ik fiets meestal met mannen, en dat verschil voel je, hoor: hun tempo is enorm hoog. Maar: je wordt enorm gesoigneerd. Vorig jaar reed ik met een ploegje van de VRT de Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen, en ik voelde mij een koningin. 'Gaat het nog, Saartje?' 'Zit maar in mijn wiel, Saartje!' 'Rij in het midden, Saartje, daar liggen de kasseien beter.'»

• Marianne Thyssen «Ik heb ooit een babbelende man weggejaagd. Op de Mont Ventoux. Een jonge Vlaming was naast me komen fietsen om gezellig een praatje te slaan. Toen heb ik gezegd: 'Mijnheer, boven wil ik met u praten zoveel u wilt, maar nu moet ik rijden.'»

• Annemie Struyf «Op de Ventoux moest ik dikwijls heel hard lachen. Dan ben ik die berg aan het opfietsen en jágen de mannen mij voorbij. 'Komaan hè! Wij zullen hier eens iets laten zien!' En dan weet ik: die komen niet boven. Eén kilometer, soms zelfs maar vijfhonderd meter verder liggen ze daar in de kant, zogezegd te drinken. Maar eigenlijk zitten ze al in hun reserves! Ik heb dat nooit: ik heb leren doseren. Ik ga wel trager, maar ik haal tenminste de top. Er zijn macho's die dat niet kunnen zeggen.»

• Annemie Struyf «Het is, voor een vrouw, toch een héél groot plezier om een groep mannen in te halen. Dan zeggen we tegen mekaar: 'We zijn een man voorbij!' Zo geen te oude, hè, en geen met een dikke bierbuik: 't moet een beetje competitie zijn.»

• Marianne Thyssen «Achteraf iets drinken, dat is zo erg nog niet. Maar tussendoor! We waren aan het fietsen in de Gaume en we kwamen voorbij de abdij van Orval. Het was nog een kilometer of acht tot het einde, maar Orval is mijn lievelingsbier en die kans wou ik niet laten schieten. Het is me slecht bekomen: die laatste acht kilometer duurden even lang als de tweeënnegentig ervoor. Het heeft niet veel gescheeld of ze hadden mij moeten duwen: ik zat compleet door mijn suikervoorraad heen. Dat doet alcohol met je lichaam, tijdens of meteen na een inspanning: dat vreet alle energie weg.»

• Saartje Vandendriessche «Die helm is het enige minpunt aan het fietsen. Ik vind dat zo fucking idioot en lelijk op je hoofd. Ik ben een paar keer gevallen, gelukkig zonder veel erg: sindsdien zet ik hem altijd op. Maar ik vind het jammer: ik mis de wind in mijn haar.»

Vrouwenwielrennerij: fotospecial

Vrouwenwielrennen zit in de lift. Meer en meer vrouwen nemen een licentie bij de Wielerbond Vlaanderen of sluiten zich aan bij de Vlaamse Wielrijdersbond. Tijd voor een fotospecial met de vaandeldraagsters van de vrouwelijke wielrennerij. Bekijk de fotospecial!