Hoe zou het nog zijn met... de Vampier van Muizen?

© belga

Hij dankte zijn bijnaam aan het feit dat hij zijn slachtoffers in de borsten beet. De Vampier van Muizen terroriseerde in het begin van de jaren zeventig de hele streek van Bonheiden. Ettelijke verkrachtingen had hij op zijn geweten, en drie gruwelijke lustmoorden. Lukraak gekozen vrouwen die op het verkeerde moment het pad kruisten van Staf Van Eycken. De eerste keer een huisdienster met een minirok, dan een vrouw die 's middags een wandelingetje maakte langs het kanaal en tot slot een meisje van rond de twintig, dat op een plaatselijke fuif Van Eycken tegen het lijf liep. De laatste moord deed hem tegen de lamp lopen. In maart 1972 werd hij aangehouden, in 1974 werd hij veroordeeld door een assisenjury tot de doodstraf, die omgezet werd in levenslang.

"'Nooit wil ik vrijkomen'"

Staf Van Eyken is een van de drie moordenaars die hun verhaal vertellen in het binnenkort te verschijnen boek 'Ik heb een mens vermoord', van gerechtsjournaliste Machteld Libert, strafpleiter Walter Damen en gerechtspsychiater Chris Dillen. Niet dat hij zo graag praat over het monster dat hij vroeger was, want hij is veranderd, vindt hij. De oude Staf was een gevaarlijke psychopaat die niet stilstond bij het leed dat hij veroorzaakte. De 'nieuwe Staf' heeft spijt en heeft zijn straf aanvaard. Hij heeft geen hoop meer om ooit nog vrij te komen. Dat wil hij ook niet meer. Hij heeft nooit een aanvraag ingediend om voorwaardelijk vrij te komen. Dat hij af en toe een dag naar buiten mocht, 'op verlof', was voor hem genoeg. 'Al mijn energie haal ik uit die uitgangsdagen, uit het contact met mijn vrienden buiten.'

Enkele quotes

• Walter Damen «Stafs geval is uniek. Ik ken geen enkele andere gevangene die niet wil vrijkomen. Er bestaat geen wet voor zijn geval. En daarom wordt hij dubbel gestraft. De redenering is even simpel als absurd: 'Jij wil niet definitief vrijkomen, zie daar, dan is een uitgangsvergunning ook niet meer nodig.' Gedaan! Ik heb hem bij onze eerste ontmoeting aangeraden om een procedure voor voorwaardelijke invrijheidstelling op te starten, dat is de snelste manier om een uitgangsvergunning vast te krijgen. Maar Staf wil niet doen alsof.»

• Gustaaf Van Eyken «Tante misbruikte mij vanaf mijn negen jaar. Vier jaar lang. En dan plots niets meer. Die afwijzing. Ik bleef rondlopen met die frustraties. Ik kon daar met niemand over spreken. Vier maanden later heb ik een meisje aangerand aan de vijver. Dat was mijn eerste feit: geen verkrachting, aanranding van de eerbaarheid.»

• Gustaaf Van Eyken «Ik wilde gewoon zien wat het resultaat was als ik een mes tussen haar borsten stak.»

• Gustaaf Van Eyken «Toen ze bewusteloos was, heb ik haar de trap van die oude fabriek opgetrokken. Probeerde haar uit te kleden, maar dat lukte niet. Ze zakte altijd weg op die trap. Haar slip heb ik wel kunnen uittrekken. Ik trok haar trui naar boven. Waren die borsten daar weer, in die bh. Een witte bh dan nog. Dan heb ik in die borst gebeten. Dat was echt doorbijten. Tot ik vocht proefde.»

• Gustaaf Van Eyken «Die muur bleef ik zien. Donker, niets van licht. Voor die muur zag ik die feiten steeds opnieuw gebeuren. Ik kon niet weg, overal muur. Ik zat gevangen in die muur. Een jaar later zag ik boven die muur een beetje licht komen. Pas twee jaar later kon ik aan Louis zeggen: 'Het is gruwelijk wat ik gedaan heb.' Ineens begon dat schuldgevoel te knagen.»

U leest meer in Humo 3579 van dinsdag 7 april 2009.

De tien angstaanjagendste seriemoordenaars op het witte doek

'Friday the 13th'-slasher Jason Voorhees, 'Halloween'-moordenaar Michael Myers of hoerenslayer Jack the Ripper, het zijn maar enkele van de usual suspects die u niet in onze lijst van de meest angstaanjagende seriemoordenaars terugvindt. Slechts één manier om te ontdekken wie er wél in staat: check het nu!