Ik en de crisis: 5 slachtoffers getuigen

© Milo

Volgens berekeningen van de Nationale Bank is het financiële vermogen van de Belgen in de loop van 2008 gezakt van 882 miljard euro tot 732 miljard euro. Een verlies van 150 miljard euro of zo'n 17 procent van ons totale vermogen. Dat maakt deze crisis nu al veel ernstiger dan de dotcom-bubble (bij ons beter bekend als 'het Lernout & Hauspie-schandaal'), toen we met zijn allen zo'n 118 miljard euro zagen verdampen.

"'Ik ga financieel ten onder: ik weet wat mij te wachten staat'"

Wie zijn geld uitsluitend of hoofdzakelijk in bankaandelen had gestopt, is vanzelfsprekend veel méér kwijt. André (52) had ongeveer zijn hele hebben en houden belegd in Fortis-aandelen.

In Humo 3580 van dinsdag 14 april leest u ook het verhaal van vier andere slachtoffers van de financiële crisis.

'66.000 euro kwijt'

André «Ik weet nog dat ik destijds vanuit mijn winkel naar mijn vrouw belde en uitlegde dat we in Fortis gingen investeren. Ze zei: doe maar, gij kent dat beter. Maar ik kende daar ook niet genoeg van! Ik dacht alleen: Fortis, dat kàn niet kapot gaan! Ik hoor politici op de televisie zeggen: we gaan ons maximaal inzetten voor het personeel van Fortis, en voor de spaarders. En de aandeelhouders? Daar wordt niet over gepraat, die mogen de boom in! Je leest in de krant dingen als: je moet maar weten dat dat kan gebeuren als je op de beurs speelt. Maar ik héb niet op de beurs gespeeld! Voor mij waren dat bravehuisvaderaandelen. Ik ben, door Reynders en Leterme, bestolen!

» (fel) Voor de gangsters Reynders en Leterme hun stommiteit uithaalden in oktober (hij doelt op de ontmanteling en de verkoop van Fortis aan BNP Paribas begin oktober, red.), was het aandeel nog vijf komma tweeënveertig euro waard. Na dat weekend: één euro eenenzeventig. Die twee hebben vijfenzestig procent van de waarde van Fortis in rook laten opgaan. En de aandeelhouders stonden machteloos. Ik mag mijn gevoelens over Reynders en Leterme niet uitspreken, want dan steken ze me in de bak. Je krijgt zin om mensen te gaan vermoorden.»

Grote boer Lippens

André « Het begin van mijn carrière was financieel een ramp. Ik zat met mijn vader in een zaak. Ik was zogenaamd medezaakvoerder, maar ik had natuurlijk niks te zeggen. Hij heeft de boel frauduleus failliet laten gaan, ik draaide op voor de schulden. Dertig jaar lang hebben ze me achtervolgd met die schulden: nu zijn ze eindelijk verjaard. Ik kreeg tien dagen geleden nog een deurwaarder aan de deur. Waarschijnlijk was die schuld overgekocht door een incassobureau. Ik heb tegen die man gezegd: de schuld is verjaard, salut en de kost. Ik heb altijd geweigerd om die schuld te betalen, want ik heb ze niet gemaakt.

»Na dat faillissement heb ik een beetje vanalles gedaan, tot ik televisies ben beginnen te repareren. Ik kon dat goed, en ik deed het graag. Er is, in al die jaren, geen enkel probleem geweest dat ik niét kon oplossen. Met hulp van familie ben ik uiteindelijk als zelfstandige in de elektro begonnen. Ik heb er twaalf jaar van kunnen leven - zonder personeel, weliswaar, want de winstmarges zijn flinterdun. Ik denk dat wij per maand minder dan tweeduizend euro netto verdienden, mijn vrouw en ik. Maar ik heb daar nooit van wakker gelegen. Ik ben geen geldmaniak, dat interesseert mij allemaal niet, als ik op het einde van de maand alles betaald krijg en ik hou nog wat over, is het goed. En als we één keer om de paar jaar op vakantie kunnen. Ik betaalde mezelf een heel klein loon uit, omdat ik wilde dat mijn zaak zou groeien.

U en de crisis

En u, hoe zit het met u? Is uw inkomen/spaargeld gekrompen? Geld verloren op de beurs? Job kwijt? Failliet? Gedeeltelijk werkloos? Moet u besparen op het gezinsbudget, kunt u nog maar net de touwtjes aan elkaar knopen, of voelt u integendeel volstrekt niks van de crisis?

Vertel ons - geheel anoniem - alles op humo.be/crisis en maak kans op één van de drie luxe-overnachtingen met (altijd meegenomen!) ontbijt in Hilton Antwerp!

Neem deel aan de crisiswedstrijd