Exclusieve voorpublicatie: 'Jean-Marie Dedecker. De Buffel'

humo-archief Maandag 20 april 2009 - 09u57, door (raf sauviller)

Bankier, judoka, topcoach, politicus, redder des vaderlands: Jean-Marie Dedecker wil het allemaal graag zijn. Maar ondertussen en achter de schermen is hij een wat schimmige zakenman, een man van centen en procenten, met niet altijd even hoogstaande morele principes en financiële scrupules. En met temperament. Een exclusieve voorpublicatie uit 'Jean-Marie Dedecker. De Buffel', over de duistere kanten van de Vlaamse Pim Fortuyn.

17336_J-M-Dedecker-186.jpg© Marco Mertens

  • Eddy Vinckier «Jean-Marie Dedecker is een bijzonder moeilijke man, maar ik heb nooit last met hem gehad. Je moet weten hoe je zo iemand aanpakt. Een baas moet je baas laten zijn. Je moet van zijn stoel afblijven en niet proberen de poten door te zagen. Als Gella vocht op internationale toernooien, zat niet ik maar Dedecker naast de mat. Ik ging in het publiek zitten, net achter hem, zodat het voor Dedecker leek alsof Gella naar hém keek en zijn hulp vroeg telkens als ze oogcontact met mij zocht. Op die manier konden Gella en ik ongestoord doen wat we moesten doen, en was Dedecker ook tevreden.»

    "'Waarom wil je dit niet in de kranten? Omdat de mensen dan zullen weten dat je niet alleen op je vrouw slaat maar ook op je atleten?'"
  • Hans Vandeweghe «Dedecker is gefrustreerd uit het wielerwereldje gestapt. Hij heeft het overal geprobeerd, maar telkens botste hij tegen de mastodont Lefevere. Dedecker werd vernederd en Dedecker kan niet tegen zijn verlies. Hij heeft een aversie ontwikkeld voor Lefevere.»

  • Alex Fabry (over het landenkampioenschap per ploeg in 1997) «We hadden als ploeg verloren, maar ik had individueel wel al mijn wedstrijden gewonnen. Ik voelde me dus niet al te slecht. Maar Dedecker had de gewoonte zijn judoka's te kleineren om ze te motiveren, en die laatste avond begon hij op mij in te hakken. Hij zei dat ik een middelmatig judoka was. Tweederangs noemde hij mij. Hij had gedronken en ik ook. Ik had er genoeg van en ik antwoordde uitdagend: 'Je hebt gelijk. Maar wat was jij dan vroeger? Ik ben acht keer Belgisch kampioen geweest. Jij niet één keer.' Hij ontplofte en vloog me aan. Thierry Peersman wilde me beschermen, maar hij was een jongen van nog geen 65 kilo. Hij had geen schijn van kans tegen Dedecker en kreeg een pak slaag. Dedecker raakte hem hard in het gezicht. Eén keer, twee keer. Na dat incident gingen Peersman en ik terug naar ons hotel, in het gezelschap van een trainer van het Duitse team. Maar Dedecker stormde ons achterna en even later zat het er ook daar bovenarms op. Hij was naar mijn kamer gekomen om me duidelijk te maken wie de baas was, en vooral: om me duidelijk te maken dat ik mijn mond moest houden. Er was geen reden om dit in de pers te laten uitlekken, brulde hij. Ik vroeg dat hij mijn kamer zou verlaten, maar dat vertikte hij. Hij wilde vechten. Ik zei: 'Waarom wil je dit niet in de kranten? Omdat de mensen dan zullen weten dat je niet alleen op je vrouw slaat, maar ook op je atleten!' Toen ging hij volledig in het rood. Hij sloopte mijn halve hotelkamer en de wasbak in mijn badkamer.»

  • Hans Vandeweghe «Jean-Marie Dedecker is erg veranderd. Hij heeft geen principes meer. Het gaat hem alleen nog om de intrige. Hij is een demagoog geworden, een mestkever, een tafelspringer en een opportunist. Hij is bereid iedereen te gebruiken om te bereiken wat hij wil bereiken. [...] Wat Dedecker met Museeuw heeft gedaan is voor mij totaal onaanvaardbaar. Het vertrouwen van iemand zo schaden, dat vind ik zo erg. Museeuw had hem in vertrouwen genomen en dan doet Dedecker zoiets. Een vertrouwelijke mail op straat gooien, kan het nog lager?»

  • Over de zaak rond de ijsbaan in Middelkerke: «De Brugse procureur Guy Billiouw zei dat 'alles erop wijst dat men de exploitatie van de ijspiste wilde gunnen aan de firma Kiosk-on-Ice van Dedecker en om dat te verwezenlijken werd er valsheid in geschrifte gepleegd.' In januari 2007 achtte de correctionele rechtbank van Brugge die beschuldigingen bewezen. Burgemeester Landuyt kreeg twaalf maanden voorwaardelijk en een boete van 1.487 euro voor valsheid in geschrifte. Toerismedirecteur Germonprez kreeg dezelfde straf en gemeentesecretaris Leo Coulier werd tot tien maanden voorwaardelijk veroordeeld. Marc Gunst en Ernst Van Crugten kregen acht maanden. Maar wie kreeg helemaal niks? Wie stond in Brugge zelfs niet voor de rechter? Jean-Marie Dedecker. Heel vreemd, want hij had wel financieel voordeel gehaald uit dit - door de rechter als bewezen verklaarde - geknoei met aanbestedingen.»

Jean-Marie Dedecker in Het Gat van de Wereld

Bankier, judoka, topcoach, politicus, redder des vaderlands: Jean-Marie Dedecker wil het allemaal graag zijn. Hij schitterde dan ook al meermaals in Het Gat van de Wereld. Hoog tijd voor een special. Bekijk de special hier!

Humo 3581 21/04/2009

Verschenen in:

HUMO van dinsdag 21 april

Nr. 3581

Neem een abonnement

0 reacties

reageer ook 

Reageer ook

Humo login:

(wordt nooit getoond)

Of login met facebook:

Deze week in Humo

promobtn ipad

Vorige HUMO's

Cover 3727 07/02/2012Cover 3726 30/01/2012Cover 3725 24/01/2012Cover 3724 17/01/2012Cover 3723 10/01/2012Cover 3722 03/01/2012

Schrijf je in op Humo's wekelijkse nieuwsbrief!

Wil je als eerste op de hoogte zijn
van wat er leeft op Humo.be?
Vul hier je e-mailadres in:

Jouw aanraders