De wonderjaren van Bart De Wever

© Marco Mertens

Op school discussieerde hij met de leraars over de plaatsing van de kernraketten - Bart was vóór. Hij, de zoon van een overtuigd Vlaams-nationalist die meer op vergaderingen dan thuis zat, zwoer de dure eed dat hij nooit ofte nimmer in de politiek zou stappen. Tien jaar later deed hij het toch.

"'Ik was voor mijn ouders een echte verademing'"

Bart De Wever «In mijn vroegste herinnering zit ik in het tweede of derde kleuterklasje. Op school hadden we een moestuintje, waar rabarber werd gekweekt om pap van te maken. Een ander jongetje had daar een regenworm uit de grond getrokken. Om de meisjes te imponeren, hield hij die tien centimeter boven zijn opengesperde mond, liet hem erin vallen en slikte hem door. Ik weet nog dat ik een mengeling van walging en bewondering voelde voor zoveel showmanship.

»Uit die episode heb ik besloten dat ik a) niet in de wieg gelegd ben voor fysieke hoogstandjes, en b) niet goed ben in het imponeren van meisjes. Dat is meer dan dertig jaar later nog altijd een correcte analyse (lacht).»

Het volledige artikel over de wonderjaren van Bart De Wever leest u vanaf dinsdag 28 april in Humo 3582. Wij verzamelden hieronder enkele opmerkelijke uitspraken van de man uit vroegere Humo-interviews.

De Wonderjaren van Bart De Wever: fotospecial

Bart De Wever was naar eigen zeggen een 'braaf, grijs en onopvallend' kind: 'Mijn moeder vertelt nog altijd graag dat ze 'nooit last met me heeft gehad'.' Hoog tijd voor een fotospecial!

Enkele opmerkelijk quotes van Bart De Wever

• 'Politiek is een keiharde business, waar men ongegeneerd messen in elkaars rug steekt. Ik doe het doodgraag.' (Humo 3582; 28 april 2009)

• 'Sinds ik in de politiek zit, word ik alleen maar dommer!' (Humo 3369; 29 maart 2005)

• 'Ik ben tegen het cordon sanitaire: een tactische mislukking en een principiële vergissing. Al die tijd kon het Belang groeien, en heeft men hen in splendid isolation behoed voor elke fout. Als men hen er in 1988 had bijgenomen in Antwerpen, was er nu al geen VB meer geweest, vermoed ik.' (Humo 3369; 29 maart 2005)

• 'Ik ben door en door cynisch. Dat is het wezen van mijn karakter. Ik doe mijn best om het te verstoppen, maar dat lukt niet.' (Humo 3369; 29 maart 2005)

• 'Filip Dewinter staat in Stalingrad en mag nu aan de aftocht beginnen, zonder één resultaat. Sterker: het VB heeft Janssens in een zetel gezet.' (Humo 3451; 24 oktober 2006)

• 'De traditie van het grote ideologische discours is bij ons verloren gegaan, en dat betreur ik. Speeches zoals Nicolas Sarkozy ze tijdens de Franse verkiezingscampagne hield, over het failliet en de historische verantwoordelijkheid van de mei '68-generatie, die hoor je hier nooit meer.' (Humo 3488; 10 juli 2007)

• 'Ik ben er helemaal niet tegen dat het publiek iets weet over het privéleven van politici, zolang dat een beter inzicht verschaft in hun daden.' (Humo 3488; 10 juli 2007)

• 'Voetballiefhebber zijn was vroeger genoeg om enorm in mijn achting te dalen. Ik ben ooit uitgenodigd voor een match van Germinal Beerschot: ik viel bijna in slaap van verveling.' (Humo 3513; 31 december 2007)

• 'Ik ben een fervent Humo-lezer. In mijn scholierentijd werd de Pop Poll-prijs van Lul van het Jaar altijd gewonnen door politici naar wie ik opkeek, genre Ronald Reagan. Sindsdien is Lul van het Jaar worden mijn ambitie.' (Humo 3513; 31 december 2007)

• 'Betreffende mensen die overstappen van één partij naar een andere heb ik altijd een dubbel gevoel. Enerzijds kan het een oprechte stap zijn omdat men zich in de eigen partij niet meer thuis voelt, anderzijds kan het gaan om zuiver opportunisme.' (in Het Logboek op The Wild Site)