Uiteraard toont Martens de verderfelijke invloed van grootkapitaal en geopolitiek, maar hij kleedt ook de hulporganisaties en de media uit: de armoede op het zwarte continent is het gevolg van het nietsontziende cynisme van ons allemáál. Martens zelf wordt er op den duur zo cynisch van dat hij in een Congolees dorp een neoninstallatie optrekt met de boodschap 'Enjoy your poverty' ('in het Engels: dat is beter voor de kijkers thuis'). Waarna de dorpelingen een groot feest aanrichten en om de installatie beginnen te dansen als was Martens de messias.
"'Beste Afrikanen: leer te genieten van uw armoede'"
RENZO MARTENS «Mijn plan was: de machtsverhoudingen blootleggen tussen zij die kijken en zij die bekeken worden. Dat kun je niet door gewoon arme kinderen in Congo te filmen. Zulke beelden doen ons niks meer. We consumeren ze, net zoals we de producten van de ouders van die kinderen consumeren - de goedkope koffie en chocolade enzovoort.
Ik wilde laten zien hoe ontoereikende beelden onze blik op Afrika corrumperen. Daarom doe ik zelf ook in de film mee. Het moest duidelijk zijn dat dit een film is van een blanke man met zijn eigen agenda, die met de winst een Jaguar hoopt te kunnen kopen. Of nee, toch maar liever een Fiat Barchetta (lacht).»
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
2 reacties
reageer ookmathieu
Zondag 27 december 2009 - 23u35
Renzo Martens neemt zijn verantwoordelijkheid op als documentairemaker, vind ik. Hij stelt nadrukkelijk zijn positie in vraag, zijn positie als documentairemaker, als westerling en zo houdt hij niet alleen zichzelf maar ook wij als kijker en als westerling een spiegel voor. Eerst erger je je aan Renzo Martens, erna erger je je aan jezelf. Ik moet zeggen, het geeft je geen goed gevoel, maar hoeft dat als je kijkt naar een documentaire over een conflictgebied?
esther
Vrijdag 20 november 2009 - 23u59
Enjoy Poverty. Geweldige documentatie. Wat een kijk op de werkelijkheid. Toen ik inhaakte dacht ik wat is dit voor rare bedoening, met zo'n dromerige, zingende meneer. Maar al heel snel kreeg ik bewondering voor de direct emanier waarop Renzo deze rauwe werkelijkheid beeld/inhoud weet te geven. Renzo, chapeau!
Reageer ook