Jelle Van Riet, mevrouw Helmut Lotti

, door (rv)

17525_Jelle-Van-Riet-186.jpg
© Johan Jacobs

Jelle Van Riet: enkele quotes

  • «Ik heb een extreem groot rechtvaardigheidsgevoel: Helmut noemt mij de Strijdster van het Witte Licht. Als ik iets onrechtvaardigs zie gebeuren, zal ik ingrijpen. En ik ben, vrees ik, ook een soort schooljufachtige Mary Poppins. Gooit iemand een snoeppapiertje op straat, dan stap ik er meteen op af. Ooit krijg ik nog eens een klap voor mijn kop.»

  • «Mocht je mijn dagboekjes uit die tijd [toen ze elf was] lezen, dan zou je snel een zakdoek bovenhalen, denk ik. Ik had rood haar, er was iets met mijn tanden waardoor ik een beugel moest dragen, en bovendien kleedde ik me speciaal. Ik zal ook wel onzeker geweest zijn - nu ja, als je buitengewoon onzeker bent, weet ik niet of je je extravagant durft te kleden. Ik heb altijd een intuïtieve hekel aan uniformiteit gehad, vandaar wellicht die kleren.»

  • Over haar vader: «We hebben geen afscheid kunnen nemen, maar ik heb niet het gevoel dat er tussen ons veel ongezegd is gebleven. Hij wist dat hij mijn held was, en ik wist dat ik zijn 'meiske' was. We waren dus in het reine met elkaar. Maar wat zou ik graag hebben dat hij één keer aan de toog zou kunnen hangen met Helmut! En als ik op een concert van Helmut ben, denk ik altijd: 'Was mijn vader maar hier.' Of als ik de Gouden Uil presenteer... Hij heeft zoveel moeten missen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven