En daarmee zijn de cinema-avonturen van het nogal ongewone duo Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander - hij een integere journalist van middelbare leeftijd, zij een stugge hacker met piercings en tattoos en een troebel verleden - nog lang niet ten einde: de verfilmingen van 'De vrouw die met vuur speelde' en 'Gerechtigheid' komen er in sneltreinvaart aan, en Johnny Depp staat nú al te popelen om de hoofdrol te vertolken in de Amerikaanse remake. Niet dat de auteur er veel aan heeft: Stieg Larsson werd op 9 november 2004, nog voor de publicatie van zijn eerste roman, geveld door een zware hartaanval. Hij was amper vijftig.
"'Mijn broer heeft zulke mooie boeken geschreven, en vervolgens hebben wij er een zootje van gemaakt'"
Echt gezond leven deed de Zweedse onderzoeksjournalist niet. Hij rookte als een ketter, dronk als een spons, propte zichzelf vol met hamburgers, en daarnaast werkte hij nog eens als een paard. Overdag voerde hij in het door hemzelf opgerichte tijdschrift Expo een idealistische kruistocht tegen extreemrechts, en 's nachts schreef hij, louter en alleen om zich te ontspannen, naarstig aan zijn boeken. 'Misschien word ik hier wel rijk mee,' grapte Larsson af en toe tegen zijn levensgezellin, Eva Gabrielsson. En warempel: als Larssons tikker het op die dramatische negende november niet had laten afweten, zou hij vandaag effectief multimiljonair zijn.
De cijfers zijn duizelingwekkend: in Zweden gingen de drie boeken - onversneden pageturners die je onderdompelen in een verstikkende microkosmos vol duistere familiegeheimen, pervers geweld en extreemrechtse complotten - drie miljoen keer over de toonbank, in Denemarken verkoopt alleen de Bijbel beter, in de Verenigde Staten zijn ze momenteel aan de tiende druk toe, en in de Benelux staat de teller op maar liefst vierhonderdduizend verkochte exemplaren. Daar móést wel een verfilming van komen.
In 2007 ging de bal aan het rollen: de regie werd toevertrouwd aan de Deen Niels Arden Oplev, Mikael Nyqvist (de Zweedse George Clooney) kreeg de eer om Mikael Blomkvist te vertolken, de rol van Lisbeth Salander ging naar de volslagen onbekende Noomi Rapace, en niemand minder dan Henning Mankell (de geestelijke vader van Kurt Wallander) schakelde zijn productiemaatschappij Yellow Bird in om de opnamen, die onder de grootste geheimhouding plaatsvonden, in goede banen te leiden.
Intussen was rond de erfenis van de schrijver een ranzig moddergevecht losgebroken tussen Eva Gabrielsson en Larssons naaste familie. Meer daarover later; eerst staan we samen met de twee hoofdacteurs even stil bij de film, bij het fenomeen Stieg Larsson, en bij de onwaarschijnlijke populariteit van zijn boeken.
MICHAEL NYQVIST «Het succes van de 'Millennium'-trilogie is makkelijk te verklaren: de mensen zijn wíld van Salander en Blomkvist. Op het eerste gezicht vormen ze een onmogelijk duo, maar toch slagen ze er samen in om - slechts met behulp van een pen, een telefoon en een computer - de samenleving op z'n kop te zetten, om leugenaars te ontmaskeren en om moordenaars op te sporen.»
NOOMI RAPACE «Het geweldige aan Stieg Larsson was dat hij de spotlights durfde te richten op een complex figuur als Lisbeth Salander. Alles en iedereen is tégen haar: ze wordt in mekaar geslagen, verkracht, vernederd, in een psychiatrische kliniek opgesloten, maar ze geeft niet op. Ze weigert het slachtoffer te spelen, ze blijft vechten, blijft zich oprichten. Ik denk dat heel veel mensen zich met haar kunnen identificeren. In ieder van ons schuilt een Lisbeth. Iedereen voelt zich weleens onbegrepen, iederéén moet vroeg of laat opkomen voor zichzelf.»
Lees het volledige artikel in Humo 3584
Bekijk de trailer
Millennium-wedstrijd: win een citytrip naar Stockholm
Om de release van 'Millennium: The Movie' op passende wijze te vieren, mag Humo twee lezers naar Stockholm sturen, the happening place in de boeken van Stieg Larsson. Zijn in de deal begrepen: vlucht plus twee overnachtingen.
0 reacties
reageer ookReageer ook