Jo Vandeurzen (CD&V): de underdog bijt terug

© Marco Mertens

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Nog geen halfjaar na zijn ontslag is Vandeurzen CD&V-lijsttrekker in zijn Limburg, met blij gemoed en volle goesting: 'Ook al heb ik mij vaak afgevraagd: kan ik het wel aan?'

"'Het instinct van Leterme heeft ons land veel problemen bespaard'"

Het ontslag van Vandeurzen, op 19 december, was het voorlopige eindpunt van de dolle deurenkomedie genaamd Fortisgate. Het begon met de ruziënde rechters van de 18de kamer van het hof van beroep in Brussel. Dan was er een Mexican standoff tussen de staande en de zetelende magistratuur. Even later werkte premier Yves Leterme zichzelf en vriend Vandeurzen lelijk in de nesten door en plein public een reeks telefoontjes op te biechten. Maar de boem paukenslag kwam van Cassatie-voorzitter Ghislain Londers, die eerst een brief en vervolgens een rapport schreef: 'Ten minste is de indruk gewekt dat door de tussenkomst van de procureur-generaal, op verzoek van de minister van Justitie, twee magistraten onder druk werden gezet.' Vandeurzen brak, en nam ontslag: de laatste statie in zijn kruisweg.

Het volledige interview met Jo Vandeurzen leest u vanaf dinsdag 12 mei in Humo 3584.

• «Een heel emotioneel moment: ik moest tegen mijn medewerkers zeggen dat ik ontslag had genomen. Dat was ook dramatisch, want die mensen hadden een jaar aan een stuk geknokt voor mij, ze hadden elk weekend en elk vrij moment opgeofferd. Ik heb hun perspectief ook voor een deel weggenomen. Ik had gedaan wat ik moest doen, maar dat speelde toch in mijn hoofd. Gelukkig heeft mijn opvolger Stefaan De Clerck het heel correct gespeeld en veel mensen overgenomen.»

• «Mijn geluk is geweest dat ik kan altijd goed kan slapen. Als het nodig is zelfs op de achterbank van de auto. Weet u dat ik in de voorbije paasvakantie voor het eerst in drie jaar met mijn vrouw op reis ben geweest? Vijf dagen naar Egypte. We moeten stoppen met denken dat politici op elk moment van de dag in topvorm zijn, zeven op zeven, met een oneliner in elke mouw. Misschien kunnen andere mensen dat, maar ik in ieder geval niet.»

• «In '93, ik zat nog maar pas in het parlement, was er 's een diner van de fractie, waar ook Jean-Luc aanwezig was, toen nog premier. Omdat ik het jongste parlementslid was, mocht ik met mijn vrouw aan zijn tafel zitten. Zijn vrouw Celie was er ook bij. Een fantastische ervaring, ook al waren we bloednerveus. Jean-Luc en Celie hebben de hele avond gepraat over hun hobby's: 'Vrijdag gaan we naar de opera, de dag nadien naar de match van Club Brugge en tussendoor doen we de tuin.' Mijn vrouw heeft die avond een paar keer onder tafel tegen mijn schenen gestampt: (Fluisterend) 'Die heeft daar als eerste minister tijd voor, en jij bent geen seconde thuis!'»

• «Ik ben ervan overtuigd dat de manier waarop bijvoorbeeld Open VLD en Lijst Dedecker met mekaar omgaan de héle politiek aantast. Maar meer wil ik niet zeggen over wat andere partijen uitsteken. Het gezegde gaat: 'Vertrouwen komt te voet en gaat te paard.' Willen we dat vertrouwen weer opkrikken, dan moeten we voor eigen deur vegen en het spel correct spelen.»

• «Ik zeg het: we mogen niet zelfgenoegzaam zijn. Maar het gevangenisplan, dat staat er toch? En dankzij Carl Devlies is er toch een plan om de fiscale fraude aan te pakken? En over de bankencrisis zal ooit wel eens de definitieve geschiedenis geschreven worden, maar ik ben er zeker van dat het instinct van Yves Leterme ons land veel problemen heeft bespaard. Hij had de snelheid van geest om te beseffen: 'Fortis is te groot voor België.' Hij heeft Nederland en Luxemburg erbij gehaald, en ook Jean-Claude Trichet van de Europese Centrale Bank. Als hij dat niet had gedaan, zaten we nu met gigantische problemen. En nu wordt hij in andere landen gevraagd voor toespraken over zijn ervaringen.»

• «Mag ik u erop wijzen dat de Vlaamse regering de voorbije maanden óók heel wat inspanningen heeft gedaan om de crisis in te dijken? De Vlaamse regering is KBC te hulp geschoten, ze hebben de overbruggingspremies goedgekeurd en minister-president Kris Peeters is naar Detroit gevlogen om met de top van GM te overleggen over Opel Antwerpen. De rol van de deelstaten wordt groter en groter.»

• «We zijn altijd heel complementair geweest: Yves heeft het instinct en de beslissingsdrang, en ik ben een perfect klankbord. Toen de algemene vergadering van onze partij in 2004 over het regeerakkoord moest stemmen, was ik voorzitter. Yves is daar zijn parlé komen doen: 'Voila, dit is wat ik te zeggen heb' - en hij was weg. (Lacht hard) Ik kon de rest alleen oplossen! Die taakverdeling, dát was onze kracht.»