17 vragen aan beeldend kunstenaar Jan De Cock

, door (ja)

18352_Jan-De-Cock_FC.jpg
© Filip Claus

Hij stapt op premier Herman Van Rompuy toe en neemt hem dwingend bij de arm: 'Hier moet u gaan staan.' Waarna hij achter de eerste minister postvat en heel even diens hoofd in de goeie richting duwt: 'En zo moet u kijken.' Jan De Cock (33) is één zomer lang de koning van Bozar.

Enkele opmerkelijke quotes

  • «Als ik mijn ego kan uitschakelen, kan hij (premier Herman Van Rompuy) dat zeker. Mijn ego is minstens even groot als dat van Van Rompuy.»
  • «Beweging is alles in de maatschappij van vandaag. Internet! Snelheid! Tijd is de constante factor in mijn werk. Tijd is cinema.»
  • «Dat is het probleem: mensen nemen de vrijheid niet meer. Ze roeien met de riemen die ze hebben. In alle schoolagenda's zou als eerste regel in het reglement moeten staan: 'Doe het niet met wat ze je aanreiken! Doe het zelf!'»
  • «Wat is pijn, als je een belangrijke opdracht af te werken hebt? Wat is koorts, als je onrechtvaardigheid wil omzetten in productiviteit? Ik maak energie vrij om de dingen te doen die ik noodzakelijk vind.»
  • «Ik kan het iedereen aanraden: bezig zijn. Met wachten zul je de dingen niet veranderen. Ik wacht nooit op de bus; ik loop liever naar de volgende bushalte. Oké, dan bestaat het risico dat de bus je tijdens het lopen voorbijrijdt, maar dat is dan maar zo. Tussen de bushaltes kan ik even verpozen.»
  • «Dat iedereen me daar (op Sint-Lucas) tegenwerkte, heeft me de ogen geopend: 'Dit staat me dus te wachten.' Het heeft me vroegrijp gemaakt. Ik heb zoveel tegenkanting gehad van leerkrachten die me consequent 1 op 20 gaven dat ik voor mezelf wist dat ik wél goed bezig was. Mensen zien het soms niet, hè.»
  • «Jan Hoet heeft mij sterker gemaakt. Niemand heeft zoveel ruzie met hem gemaakt als ik, niemand is zo vaak met hem in de clinch gegaan. Oké, hij bezette alle wegeltjes in de kleine verkaveling die Vlaanderen is. Maar er is ook leven buiten de verkaveling.»
  • «Ik ben helemaal niet zo fenomenaal. Ik wil iets verwezenlijken. Ik ben een bouwer. Ik zou Bob de Bouwer getekend willen hebben. Dat was me op het lijf geschreven, moet ik zeggen. (Citeert) 'Bob de Bouwer, kunnen wij het maken? Yes, we can!' Obama heeft dat van hem gepikt. Puur plagiaat.»
  • «Ik kan je honderd namen geven van kunstenaars uit de voorbije honderd jaar die geen in zichzelf gekeerde eenling waren. Je zult ze allemaal kennen: het waren namelijk de grootste kunstenaars. Een wereldvreemde kunstenaar die zijn atelier niet verlaat, heeft tegenwoordig geen kans meer. Daar spreekt niemand over.»

Jan De Cock: Denkmal 11 (MoMA)

Humo 3595 27/07/2009

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 28 juli 2009

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven