'The Taking of Pelham 123': Denzel Washington

Een man naar Gods hart, kortom. Zijn voorkeur gaat uit naar epische rollen: Steve Biko in 'Cry Freedom', Malcolm X in 'Malcolm X', Rubin Carter in 'The Hurricane', gangster Frank Lucas in 'American Gangster'. Maar hij waagt zich ook geregeld aan het lichtere werk: 'Fallen', 'The Pelican Brief', 'Crimson Tide', 'The Bone Collector' en nu 'The Taking of Pelham 123', de remake van de legendarische seventiesklassieker met Walter Matthau en Robert Shaw.

"'Voor mij geen seksscènes. Ik ben getrouwd!'"

We ontmoeten Denzel - afgedragen jeans, T-shirt uit de C&A - in een hotelsuite in Parijs. De bescheiden superster verwelkomt ons met een stevige handdruk, wat ons handig tot de volgende openingsvraag brengt:

HUMO U zit hier al de hele dag handjes te schudden met journalisten uit alle uithoeken van de wereld. Niet bang van de Mexicaanse griep?

DENZEL WASHINGTON «Bwaaah nee. Zie je me hier al met een mondmasker zitten? Jij bent de laatste journalist die ik vandaag zie; hierna ga ik gewoon even mijn handen wassen en that's it. Volgens mij doen de media een beetje aan paniekzaaierij. (Net op dat moment krijgt zijn assistente een hoestbui) O neen! Een mondmasker, snel! (lacht)»

HUMO 'The Taking of Pelham 123' draait rond een gijzeling in de New Yorkse metro. Ik bezocht New York voor het eerst in de jaren tachtig. In die tijd waren de metrostations bijzonder smerig, en er hing een dreigende sfeer.

WASHINGTON «Naar het schijnt is de metro tegenwoordig een stuk veiliger, en hij is zéker properder. Ik ben geboren en getogen in New York, en in de jaren zeventig moest ik heel vaak de metro nemen. Dat was telkens weer een hachelijke onderneming. Er zwierven boefjes door de rijtuigen, die de passagiers lastigvielen en beroofden. Ik nam zelf altijd plaats in het middelste rijtuig; als ik hen door de raampjes zag komen, rende ik de andere kant uit, biddend dat ik zou kunnen afstappen voor ik in het allerlaatste rijtuig klem zou komen te zitten. Ik heb zelfs nog geregeld het trucje uit 'The French Connection' gebruikt: afstappen, en net voor het dichtslaan van de deuren opnieuw naar binnen wippen, in de hoop dat de reflexen van mijn achtervolgers wat minder snel waren (lacht).»

HUMO Nooit zelf oude dametjes beroofd?

WASHINGTON «No way! Ik was geen boefje, maar ik was wel streetwise. Ik wist welke buurten ik moest vermijden, en ik kende de regels. Val nooit in slaap op de metro. Ga vlak bij de deur zitten. Kijk constant om je heen. En vooral: wees op je hoede op de lijnen richting downtown.»

Lees het volledige interview in Humo 3595

Bekijk de trailer van 'The Taking of Pelham 123'