Bob Dylan: het masker afgerukt

, door (jub)

bob dylan

Tot genie gebombardeerd. Held, ziener, spreekbuis van een generatie godbetert. En in tegenstelling tot Beatles en Stones slechts twee smalle schouders om dat alles te torsen. Maar behalve een ziener is Dylan ook een meesterverzinner, manipulator, en geniaal dirigent. Het rookgordijn dat hij optrekt om de integriteit van zijn persoon en muziek te vrijwaren, is vaak even onderhoudend als zijn muziek.

Levensvraag die een mens zich stelt: wat zou Bob Dylan nu aan het doen zijn? Ze overkomt me meestal zo’n halfuur tot een uur na één van zijn concerten. Wat doet zo’n Dylan dan? Met vrienden grappen en grollen zie ik ’m niet. Hooguit even dollen-porren-hèhèhè met de bandleden, maar dan zal het wel genoeg geweest zijn. Bob Dylan is een mythe, een held, enigma, halfgod. En iemand die ik nooit zou willen interviewen (mocht hij aandringen, ik zou het wel doen) omdat ik alleen maar domme dingen van ’m wil weten.

Over het lieve leven en hoe het te lijden heb ik geen vragen, daarvoor kan ik dag en nacht terecht in zijn machtige oeuvre, met zijn vele appendixen en bijlagen. Wat ik wil weten, is of hij een iPad heeft, zoals Jeroen Brouwers. Of is Bob een Windows-man? Weet hij wie vorig jaar de Champions League gewonnen heeft? Draagt hij een pyjama? Lange onderbroeken in de winter? En kan hij, zoals Guy Mortier eens beweerd heeft, echt waar zijn oren bewegen zonder zijn handen te gebruiken?

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven